tighearnaigh
Irish
Verb
tighearnaigh (present analytic tighearnaíonn, future analytic tighearnóidh, verbal noun tighearnú, past participle tighearnaithe)
- (ambitransitive) superseded spelling of tiarnaigh (“rule over, dominate”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | tighearnaím | tighearnaíonn tú; tighearnaír† |
tighearnaíonn sé, sí | tighearnaímid; tighearnaíonn muid |
tighearnaíonn sibh | tighearnaíonn siad; tighearnaíd† |
a thighearnaíonn; a thighearnaíos | tighearnaítear |
| past | thighearnaigh mé; thighearnaíos | thighearnaigh tú; thighearnaís | thighearnaigh sé, sí | thighearnaíomar; thighearnaigh muid | thighearnaigh sibh; thighearnaíobhair | thighearnaigh siad; thighearnaíodar | a thighearnaigh | tighearnaíodh |
| past habitual | thighearnaínn / tighearnaínn‡ |
thighearnaíteá / tighearnaíteᇠ|
thighearnaíodh sé, sí / tighearnaíodh sé, sí‡ |
thighearnaímis; thighearnaíodh muid / tighearnaímis‡; tighearnaíodh muid‡ |
thighearnaíodh sibh / tighearnaíodh sibh‡ |
thighearnaídís; thighearnaíodh / tighearnaídís‡; tighearnaíodh siad‡ |
a thighearnaíodh | thighearnaítí / tighearnaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | tighearnóidh mé; tighearnód; tighearnóchaidh mé† |
tighearnóidh tú; tighearnóir†; tighearnóchaidh tú† |
tighearnóidh sé, sí; tighearnóchaidh sé, sí† |
tighearnóimid; tighearnóidh muid; tighearnóchaimid†; tighearnóchaidh muid† |
tighearnóidh sibh; tighearnóchaidh sibh† |
tighearnóidh siad; tighearnóid†; tighearnóchaidh siad† |
a thighearnóidh; a thighearnós; a thighearnóchaidh†; a thighearnóchas† | tighearnófar; tighearnóchar† |
| conditional | thighearnóinn; thighearnóchainn† / tighearnóinn‡; tighearnóchainn†‡ |
thighearnófá; thighearnóchthᆠ/ tighearnófá‡; tighearnóchthᆇ |
thighearnódh sé, sí; thighearnóchadh sé, sí† / tighearnódh sé, sí‡; tighearnóchadh sé, s톇 |
thighearnóimis; thighearnódh muid; thighearnóchaimis†; thighearnóchadh muid† / tighearnóimis‡; tighearnódh muid‡; tighearnóchaimis†‡; tighearnóchadh muid†‡ |
thighearnódh sibh; thighearnóchadh sibh† / tighearnódh sibh‡; tighearnóchadh sibh†‡ |
thighearnóidís; thighearnódh siad; thighearnóchaidís†; thighearnóchadh siad† / tighearnóidís‡; tighearnódh siad‡; tighearnóchaidís†‡; tighearnóchadh siad†‡ |
a thighearnódh; a thighearnóchadh† | thighearnófaí; thighearnóchthaí† / tighearnófaí‡; tighearnóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtighearnaí mé; go dtighearnaíod† |
go dtighearnaí tú; go dtighearnaír† |
go dtighearnaí sé, sí | go dtighearnaímid; go dtighearnaí muid |
go dtighearnaí sibh | go dtighearnaí siad; go dtighearnaíd† |
— | go dtighearnaítear |
| past | dá dtighearnaínn | dá dtighearnaíteá | dá dtighearnaíodh sé, sí | dá dtighearnaímis; dá dtighearnaíodh muid |
dá dtighearnaíodh sibh | dá dtighearnaídís; dá dtighearnaíodh siad |
— | dá dtighearnaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | tighearnaím | tighearnaigh | tighearnaíodh sé, sí | tighearnaímis | tighearnaígí; tighearnaídh† |
tighearnaídís | — | tighearnaítear |
| past participle | tighearnaithe | |||||||
| verbal noun | tighearnú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| tighearnaigh | thighearnaigh | dtighearnaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “tighearna”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN