tiarnaigh

Irish

Alternative forms

Etymology

From tiarna +‎ -igh.

Verb

tiarnaigh (present analytic tiarnaíonn, future analytic tiarnóidh, verbal noun tiarnú, past participle tiarnaithe)

  1. (ambitransitive, literary) to rule over, dominate (+ do)

Conjugation

Conjugation of tiarnaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tiarnaím tiarnaíonn tú;
tiarnaír
tiarnaíonn sé, sí tiarnaímid;
tiarnaíonn muid
tiarnaíonn sibh tiarnaíonn siad;
tiarnaíd
a thiarnaíonn; a thiarnaíos tiarnaítear
past thiarnaigh mé; thiarnaíos thiarnaigh tú; thiarnaís thiarnaigh sé, sí thiarnaíomar; thiarnaigh muid thiarnaigh sibh; thiarnaíobhair thiarnaigh siad; thiarnaíodar a thiarnaigh tiarnaíodh
past habitual thiarnaínn /
tiarnaínn
thiarnaíteá /
tiarnaíteá
thiarnaíodh sé, sí /
tiarnaíodh sé, sí
thiarnaímis; thiarnaíodh muid /
tiarnaímis; tiarnaíodh muid
thiarnaíodh sibh /
tiarnaíodh sibh
thiarnaídís; thiarnaíodh /
tiarnaídís; tiarnaíodh siad
a thiarnaíodh thiarnaítí /
tiarnaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future tiarnóidh mé;
tiarnód;
tiarnóchaidh
tiarnóidh tú;
tiarnóir;
tiarnóchaidh
tiarnóidh sé, sí;
tiarnóchaidh sé, sí
tiarnóimid;
tiarnóidh muid;
tiarnóchaimid;
tiarnóchaidh muid
tiarnóidh sibh;
tiarnóchaidh sibh
tiarnóidh siad;
tiarnóid;
tiarnóchaidh siad
a thiarnóidh; a thiarnós; a thiarnóchaidh; a thiarnóchas tiarnófar; tiarnóchar
conditional thiarnóinn; thiarnóchainn /
tiarnóinn; tiarnóchainn
thiarnófá; thiarnóchthá /
tiarnófá; tiarnóchthá
thiarnódh sé, sí; thiarnóchadh sé, sí /
tiarnódh sé, sí; tiarnóchadh sé, sí
thiarnóimis; thiarnódh muid; thiarnóchaimis; thiarnóchadh muid /
tiarnóimis; tiarnódh muid; tiarnóchaimis; tiarnóchadh muid
thiarnódh sibh; thiarnóchadh sibh /
tiarnódh sibh; tiarnóchadh sibh
thiarnóidís; thiarnódh siad; thiarnóchaidís; thiarnóchadh siad /
tiarnóidís; tiarnódh siad; tiarnóchaidís; tiarnóchadh siad
a thiarnódh; a thiarnóchadh thiarnófaí; thiarnóchthaí /
tiarnófaí; tiarnóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtiarnaí mé;
go dtiarnaíod
go dtiarnaí tú;
go dtiarnaír
go dtiarnaí sé, sí go dtiarnaímid;
go dtiarnaí muid
go dtiarnaí sibh go dtiarnaí siad;
go dtiarnaíd
go dtiarnaítear
past dtiarnaínn dtiarnaíteá dtiarnaíodh sé, sí dtiarnaímis;
dtiarnaíodh muid
dtiarnaíodh sibh dtiarnaídís;
dtiarnaíodh siad
dtiarnaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
tiarnaím tiarnaigh tiarnaíodh sé, sí tiarnaímis tiarnaígí;
tiarnaídh
tiarnaídís tiarnaítear
past participle tiarnaithe
verbal noun tiarnú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of tiarnaigh
radical lenition eclipsis
tiarnaigh thiarnaigh dtiarnaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “tiġearanuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1205; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “tiarnaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN