teorannaigh

Irish

Etymology

From teorainn (“boundary, limit”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

teorannaigh (present analytic teorannaíonn, future analytic teorannóidh, verbal noun teorannú, past participle teorannaithe)

(transitive) to delimit
(transitive) to limit, restrict

Conjugation

Conjugation of *teorannaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	teorannaím	teorannaíonn tú; teorannaír^†	teorannaíonn sé, sí	teorannaímid; teorannaíonn muid	teorannaíonn sibh	teorannaíonn siad; teorannaíd^†	a theorannaíonn; a theorannaíos	teorannaítear
past	theorannaigh mé; theorannaíos	theorannaigh tú; theorannaís	theorannaigh sé, sí	theorannaíomar; theorannaigh muid	theorannaigh sibh; theorannaíobhair	theorannaigh siad; theorannaíodar	a theorannaigh	teorannaíodh
past habitual	theorannaínn / teorannaínn^‡	theorannaíteá / teorannaíteá^‡	theorannaíodh sé, sí / teorannaíodh sé, sí^‡	theorannaímis; theorannaíodh muid / teorannaímis^‡; teorannaíodh muid^‡	theorannaíodh sibh / teorannaíodh sibh^‡	theorannaídís; theorannaíodh / teorannaídís^‡; teorannaíodh siad^‡	a theorannaíodh	theorannaítí / teorannaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	teorannóidh mé; teorannód; teorannóchaidh mé^†	teorannóidh tú; teorannóir^†; teorannóchaidh tú^†	teorannóidh sé, sí; teorannóchaidh sé, sí^†	teorannóimid; teorannóidh muid; teorannóchaimid^†; teorannóchaidh muid^†	teorannóidh sibh; teorannóchaidh sibh^†	teorannóidh siad; teorannóid^†; teorannóchaidh siad^†	a theorannóidh; a theorannós; a theorannóchaidh^†; a theorannóchas^†	teorannófar; teorannóchar^†
conditional	theorannóinn; theorannóchainn^† / teorannóinn^‡; teorannóchainn^†^‡	theorannófá; theorannóchthá^† / teorannófá^‡; teorannóchthá^†^‡	theorannódh sé, sí; theorannóchadh sé, sí^† / teorannódh sé, sí^‡; teorannóchadh sé, sí^†^‡	theorannóimis; theorannódh muid; theorannóchaimis^†; theorannóchadh muid^† / teorannóimis^‡; teorannódh muid^‡; teorannóchaimis^†^‡; teorannóchadh muid^†^‡	theorannódh sibh; theorannóchadh sibh^† / teorannódh sibh^‡; teorannóchadh sibh^†^‡	theorannóidís; theorannódh siad; theorannóchaidís^†; theorannóchadh siad^† / teorannóidís^‡; teorannódh siad^‡; teorannóchaidís^†^‡; teorannóchadh siad^†^‡	a theorannódh; a theorannóchadh^†	theorannófaí; theorannóchthaí^† / teorannófaí^‡; teorannóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dteorannaí mé; go dteorannaíod^†	go dteorannaí tú; go dteorannaír^†	go dteorannaí sé, sí	go dteorannaímid; go dteorannaí muid	go dteorannaí sibh	go dteorannaí siad; go dteorannaíd^†	—	go dteorannaítear
past	dá dteorannaínn	dá dteorannaíteá	dá dteorannaíodh sé, sí	dá dteorannaímis; dá dteorannaíodh muid	dá dteorannaíodh sibh	dá dteorannaídís; dá dteorannaíodh siad	—	dá dteorannaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	teorannaím	teorannaigh	teorannaíodh sé, sí	teorannaímis	teorannaígí; teorannaídh^†	teorannaídís	—	teorannaítear

past participle	teorannaithe

verbal noun	teorannú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

imtheorannaigh (“intern”, verb)

Mutation

Mutated forms of *teorannaigh*
radical	lenition	eclipsis
teorannaigh	theorannaigh	dteorannaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “teorannaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN