tairg
See also: táirg
Irish
Pronunciation
- IPA(key): /ˈt̪ˠaɾʲɪɟ/
- (Ulster) IPA(key): /ˈt̪ˠæɾʲɪɟ/
Etymology 1
From Middle Irish taircid, from Old Irish do·fairget, from to- + ar- + ad- + guidid (“to pray”).[1]
Verb
tairg (present analytic tairgeann, future analytic tairgfidh, verbal noun tairiscint, past participle tairgthe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | tairgim | tairgeann tú; tairgir† |
tairgeann sé, sí | tairgimid; tairgeann muid | tairgeann sibh | tairgeann siad; tairgid† |
a thairgeann; a thairgeas | tairgtear |
| past | thairg mé; thairgeas | thairg tú; thairgis | thairg sé, sí | thairgeamar; thairg muid | thairg sibh; thairgeabhair | thairg siad; thairgeadar | a thairg | tairgeadh |
| past habitual | thairginn / tairginn‡ |
thairgteá / tairgteᇠ|
thairgeadh sé, sí / tairgeadh sé, sí‡ |
thairgimis; thairgeadh muid / tairgimis‡; tairgeadh muid‡ |
thairgeadh sibh / tairgeadh sibh‡ |
thairgidís; thairgeadh siad / tairgidís‡; tairgeadh siad‡ |
a thairgeadh | thairgtí / tairgtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | tairgfidh mé; tairgfead |
tairgfidh tú; tairgfir† |
tairgfidh sé, sí | tairgfimid; tairgfidh muid |
tairgfidh sibh | tairgfidh siad; tairgfid† |
a thairgfidh; a thairgfeas | tairgfear |
| conditional | thairgfinn / tairgfinn‡ |
thairgfeá / tairgfeᇠ|
thairgfeadh sé, sí / tairgfeadh sé, sí‡ |
thairgfimis; thairgfeadh muid / tairgfimis‡; tairgfeadh muid‡ |
thairgfeadh sibh / tairgfeadh sibh‡ |
thairgfidís; thairgfeadh siad / tairgfidís‡; tairgfeadh siad‡ |
a thairgfeadh | thairgfí / tairgfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtairge mé; go dtairgead† |
go dtairge tú; go dtairgir† |
go dtairge sé, sí | go dtairgimid; go dtairge muid |
go dtairge sibh | go dtairge siad; go dtairgid† |
— | go dtairgtear |
| past | dá dtairginn | dá dtairgteá | dá dtairgeadh sé, sí | dá dtairgimis; dá dtairgeadh muid |
dá dtairgeadh sibh | dá dtairgidís; dá dtairgeadh siad |
— | dá dtairgtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | tairgim | tairg | tairgeadh sé, sí | tairgimis | tairgigí; tairgidh† |
tairgidís | — | tairgtear |
| past participle | tairgthe | |||||||
| verbal noun | tairiscint | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Synonyms
Derived terms
Further reading
- Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 45
Etymology 2
Verb
tairg
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| tairg | thairg | dtairg |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Schumacher, Stefan; Schulze-Thulin, Britta (2004), “gʷed-i̯e/o-”, in Die keltischen Primärverben: ein vergleichendes, etymologisches und morphologisches Lexikon [The Celtic Primary Verbs: A comparative, etymological and morphological lexicon] (Innsbrucker Beiträge zur Sprachwissenschaft; 110) (in German), Innsbruck: Prof. Dr. Wolfgang Meid, →ISBN, page 370
Scottish Gaelic
Etymology
From Middle Irish taircid, from Old Irish do·fairget, from to- + ar- + ad- + guidid (“to pray”).[1]
Verb
tairg (past thairg, future tairgidh, verbal noun tairgse, past participle tairgte)
Synonyms
Derived terms
References
- ^ Schumacher, Stefan; Schulze-Thulin, Britta (2004), “gʷed-i̯e/o-”, in Die keltischen Primärverben: ein vergleichendes, etymologisches und morphologisches Lexikon [The Celtic Primary Verbs: A comparative, etymological and morphological lexicon] (Innsbrucker Beiträge zur Sprachwissenschaft; 110) (in German), Innsbruck: Prof. Dr. Wolfgang Meid, →ISBN, page 370