téaltaigh
Irish
Etymology 1
From older téaltóigh (assimilated to the suffix -igh), denominal from téaltó, from Middle Irish tétló, verbal noun of an unattested Old Irish *do·etlen (“to steal, carry off”), from to- + ess- + tlenaid (“to steal”), from Proto-Celtic *tlinati (“to take away”), from Proto-Indo-European *tl̥néh₂ti (“to lift”), present imperfective of *telh₂-.
Alternative forms
- téaltóigh
- téaltuigh (superseded)
Verb
téaltaigh (present analytic téaltaíonn, future analytic téaltóidh, verbal noun téaltú, past participle téaltaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | téaltaím | téaltaíonn tú; téaltaír† |
téaltaíonn sé, sí | téaltaímid; téaltaíonn muid |
téaltaíonn sibh | téaltaíonn siad; téaltaíd† |
a théaltaíonn; a théaltaíos | téaltaítear |
| past | théaltaigh mé; théaltaíos | théaltaigh tú; théaltaís | théaltaigh sé, sí | théaltaíomar; théaltaigh muid | théaltaigh sibh; théaltaíobhair | théaltaigh siad; théaltaíodar | a théaltaigh | téaltaíodh |
| past habitual | théaltaínn / téaltaínn‡ |
théaltaíteá / téaltaíteᇠ|
théaltaíodh sé, sí / téaltaíodh sé, sí‡ |
théaltaímis; théaltaíodh muid / téaltaímis‡; téaltaíodh muid‡ |
théaltaíodh sibh / téaltaíodh sibh‡ |
théaltaídís; théaltaíodh / téaltaídís‡; téaltaíodh siad‡ |
a théaltaíodh | théaltaítí / téaltaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | téaltóidh mé; téaltód; téaltóchaidh mé† |
téaltóidh tú; téaltóir†; téaltóchaidh tú† |
téaltóidh sé, sí; téaltóchaidh sé, sí† |
téaltóimid; téaltóidh muid; téaltóchaimid†; téaltóchaidh muid† |
téaltóidh sibh; téaltóchaidh sibh† |
téaltóidh siad; téaltóid†; téaltóchaidh siad† |
a théaltóidh; a théaltós; a théaltóchaidh†; a théaltóchas† | téaltófar; téaltóchar† |
| conditional | théaltóinn; théaltóchainn† / téaltóinn‡; téaltóchainn†‡ |
théaltófá; théaltóchthᆠ/ téaltófá‡; téaltóchthᆇ |
théaltódh sé, sí; théaltóchadh sé, sí† / téaltódh sé, sí‡; téaltóchadh sé, s톇 |
théaltóimis; théaltódh muid; théaltóchaimis†; théaltóchadh muid† / téaltóimis‡; téaltódh muid‡; téaltóchaimis†‡; téaltóchadh muid†‡ |
théaltódh sibh; théaltóchadh sibh† / téaltódh sibh‡; téaltóchadh sibh†‡ |
théaltóidís; théaltódh siad; théaltóchaidís†; théaltóchadh siad† / téaltóidís‡; téaltódh siad‡; téaltóchaidís†‡; téaltóchadh siad†‡ |
a théaltódh; a théaltóchadh† | théaltófaí; théaltóchthaí† / téaltófaí‡; téaltóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtéaltaí mé; go dtéaltaíod† |
go dtéaltaí tú; go dtéaltaír† |
go dtéaltaí sé, sí | go dtéaltaímid; go dtéaltaí muid |
go dtéaltaí sibh | go dtéaltaí siad; go dtéaltaíd† |
— | go dtéaltaítear |
| past | dá dtéaltaínn | dá dtéaltaíteá | dá dtéaltaíodh sé, sí | dá dtéaltaímis; dá dtéaltaíodh muid |
dá dtéaltaíodh sibh | dá dtéaltaídís; dá dtéaltaíodh siad |
— | dá dtéaltaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | téaltaím | téaltaigh | téaltaíodh sé, sí | téaltaímis | téaltaígí; téaltaídh† |
téaltaídís | — | téaltaítear |
| past participle | téaltaithe | |||||||
| verbal noun | téaltú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- “téaltaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “téltóigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1904), “téaltóġ”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 725
- Ó Dónaill, Niall (1977), “téaltaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Etymology 2
Verb
téaltaigh (present analytic téaltaíonn, future analytic téaltóidh, verbal noun téaltú, past participle téaltaithe)
- alternative form of síothlaigh (“to strain”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | téaltaím | téaltaíonn tú; téaltaír† |
téaltaíonn sé, sí | téaltaímid; téaltaíonn muid |
téaltaíonn sibh | téaltaíonn siad; téaltaíd† |
a théaltaíonn; a théaltaíos | téaltaítear |
| past | théaltaigh mé; théaltaíos | théaltaigh tú; théaltaís | théaltaigh sé, sí | théaltaíomar; théaltaigh muid | théaltaigh sibh; théaltaíobhair | théaltaigh siad; théaltaíodar | a théaltaigh | téaltaíodh |
| past habitual | théaltaínn / téaltaínn‡ |
théaltaíteá / téaltaíteᇠ|
théaltaíodh sé, sí / téaltaíodh sé, sí‡ |
théaltaímis; théaltaíodh muid / téaltaímis‡; téaltaíodh muid‡ |
théaltaíodh sibh / téaltaíodh sibh‡ |
théaltaídís; théaltaíodh / téaltaídís‡; téaltaíodh siad‡ |
a théaltaíodh | théaltaítí / téaltaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | téaltóidh mé; téaltód; téaltóchaidh mé† |
téaltóidh tú; téaltóir†; téaltóchaidh tú† |
téaltóidh sé, sí; téaltóchaidh sé, sí† |
téaltóimid; téaltóidh muid; téaltóchaimid†; téaltóchaidh muid† |
téaltóidh sibh; téaltóchaidh sibh† |
téaltóidh siad; téaltóid†; téaltóchaidh siad† |
a théaltóidh; a théaltós; a théaltóchaidh†; a théaltóchas† | téaltófar; téaltóchar† |
| conditional | théaltóinn; théaltóchainn† / téaltóinn‡; téaltóchainn†‡ |
théaltófá; théaltóchthᆠ/ téaltófá‡; téaltóchthᆇ |
théaltódh sé, sí; théaltóchadh sé, sí† / téaltódh sé, sí‡; téaltóchadh sé, s톇 |
théaltóimis; théaltódh muid; théaltóchaimis†; théaltóchadh muid† / téaltóimis‡; téaltódh muid‡; téaltóchaimis†‡; téaltóchadh muid†‡ |
théaltódh sibh; théaltóchadh sibh† / téaltódh sibh‡; téaltóchadh sibh†‡ |
théaltóidís; théaltódh siad; théaltóchaidís†; théaltóchadh siad† / téaltóidís‡; téaltódh siad‡; téaltóchaidís†‡; téaltóchadh siad†‡ |
a théaltódh; a théaltóchadh† | théaltófaí; théaltóchthaí† / téaltófaí‡; téaltóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtéaltaí mé; go dtéaltaíod† |
go dtéaltaí tú; go dtéaltaír† |
go dtéaltaí sé, sí | go dtéaltaímid; go dtéaltaí muid |
go dtéaltaí sibh | go dtéaltaí siad; go dtéaltaíd† |
— | go dtéaltaítear |
| past | dá dtéaltaínn | dá dtéaltaíteá | dá dtéaltaíodh sé, sí | dá dtéaltaímis; dá dtéaltaíodh muid |
dá dtéaltaíodh sibh | dá dtéaltaídís; dá dtéaltaíodh siad |
— | dá dtéaltaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | téaltaím | téaltaigh | téaltaíodh sé, sí | téaltaímis | téaltaígí; téaltaídh† |
téaltaídís | — | téaltaítear |
| past participle | téaltaithe | |||||||
| verbal noun | téaltú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “téaltaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN