superimpono
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sʊ.pɛ.rɪmˈpoː.noː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [su.pe.rimˈpɔː.no]
Verb
superimpōnō (present infinitive superimpōnere, perfect active superimposuī or superimposīvī, supine superimpositum or superimpostum); third conjugation
- to superimpose (to place an object over another object)
Conjugation
Conjugation of superimpōnō (third conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | superimpōnō | superimpōnis | superimpōnit | superimpōnimus | superimpōnitis | superimpōnunt | ||||||
| imperfect | superimpōnēbam | superimpōnēbās | superimpōnēbat | superimpōnēbāmus | superimpōnēbātis | superimpōnēbant | |||||||
| future | superimpōnam | superimpōnēs | superimpōnet | superimpōnēmus | superimpōnētis | superimpōnent | |||||||
| perfect | superimposuī, superimposīvī |
superimposuistī, superimposīvistī, superimposīstī1 |
superimposuit, superimposīvit, superimposīt1 |
superimposuimus, superimposīvimus, superimposīmus1 |
superimposuistis, superimposīvistis, superimposīstis1 |
superimposuērunt, superimposuēre, superimposīvērunt, superimposīrunt, superimposīvēre1 | |||||||
| pluperfect | superimposueram, superimposīveram, superimposīram1 |
superimposuerās, superimposīverās, superimposīrās1 |
superimposuerat, superimposīverat, superimposīrat1 |
superimposuerāmus, superimposīverāmus, superimposīrāmus1 |
superimposuerātis, superimposīverātis, superimposīrātis1 |
superimposuerant, superimposīverant, superimposīrant1 | |||||||
| future perfect | superimposuerō, superimposīverō, superimposīrō1 |
superimposueris, superimposīveris, superimposīris1 |
superimposuerit, superimposīverit, superimposīrit1 |
superimposuerimus, superimposīverimus, superimposīrimus1 |
superimposueritis, superimposīveritis, superimposīritis1 |
superimposuerint, superimposīverint, superimposīrint1 | |||||||
| passive | present | superimpōnor | superimpōneris, superimpōnere |
superimpōnitur | superimpōnimur | superimpōniminī | superimpōnuntur | ||||||
| imperfect | superimpōnēbar | superimpōnēbāris, superimpōnēbāre |
superimpōnēbātur | superimpōnēbāmur | superimpōnēbāminī | superimpōnēbantur | |||||||
| future | superimpōnar | superimpōnēris, superimpōnēre |
superimpōnētur | superimpōnēmur | superimpōnēminī | superimpōnentur | |||||||
| perfect | superimpositus or superimpostus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | superimpositus or superimpostus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | superimpositus or superimpostus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | superimpōnam | superimpōnās | superimpōnat | superimpōnāmus | superimpōnātis | superimpōnant | ||||||
| imperfect | superimpōnerem | superimpōnerēs | superimpōneret | superimpōnerēmus | superimpōnerētis | superimpōnerent | |||||||
| perfect | superimposuerim, superimposīverim, superimposīrim1 |
superimposuerīs, superimposīverīs, superimposīrīs1 |
superimposuerit, superimposīverit, superimposīrit1 |
superimposuerīmus, superimposīverīmus, superimposīrīmus1 |
superimposuerītis, superimposīverītis, superimposīrītis1 |
superimposuerint, superimposīverint, superimposīrint1 | |||||||
| pluperfect | superimposuissem, superimposīvissem, superimposīssem1 |
superimposuissēs, superimposīvissēs, superimposīssēs1 |
superimposuisset, superimposīvisset, superimposīsset1 |
superimposuissēmus, superimposīvissēmus, superimposīssēmus1 |
superimposuissētis, superimposīvissētis, superimposīssētis1 |
superimposuissent, superimposīvissent, superimposīssent1 | |||||||
| passive | present | superimpōnar | superimpōnāris, superimpōnāre |
superimpōnātur | superimpōnāmur | superimpōnāminī | superimpōnantur | ||||||
| imperfect | superimpōnerer | superimpōnerēris, superimpōnerēre |
superimpōnerētur | superimpōnerēmur | superimpōnerēminī | superimpōnerentur | |||||||
| perfect | superimpositus or superimpostus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | superimpositus or superimpostus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | superimpōne | — | — | superimpōnite | — | ||||||
| future | — | superimpōnitō | superimpōnitō | — | superimpōnitōte | superimpōnuntō | |||||||
| passive | present | — | superimpōnere | — | — | superimpōniminī | — | ||||||
| future | — | superimpōnitor | superimpōnitor | — | — | superimpōnuntor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | superimpōnere | superimpōnī | superimpōnēns | — | |||||||||
| future | superimpositūrum esse, superimpostūrum esse |
superimpositum īrī, superimpostum īrī |
superimpositūrus, superimpostūrus |
superimpōnendus, superimpōnundus | |||||||||
| perfect | superimposuisse, superimposīvisse, superimposīsse1 |
superimpositum esse, superimpostum esse |
— | superimpositus, superimpostus | |||||||||
| future perfect | — | superimpositum fore, superimpostum fore |
— | — | |||||||||
| perfect potential | superimpositūrum fuisse, superimpostūrum fuisse |
— | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| superimpōnendī | superimpōnendō | superimpōnendum | superimpōnendō | superimpositum, superimpostum |
superimpositū, superimpostū | ||||||||
1At least one rare poetic syncopated perfect form is attested.
Further reading
- “superimpono”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “superimpono”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “superimpono”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.