studzienina

See also: studzieniną

Polish

Etymology

From studzić / studzony +‎ -ina.[1] First attested in 1848.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /stu.d͡ʑɛˈɲi.na/
  • Rhymes: -ina
  • Syllabification: stu‧dzie‧ni‧na

Noun

studzienina f

  1. (regional) synonym of galareta

Declension

Declension of studzienina
singular
nominative studzienina
genitive studzieniny
dative studzieninie
accusative studzieninę
instrumental studzieniną
locative studzieninie
vocative studzienino

References

  1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “studzienina”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
  2. ^ Kuryjer Lwowski : czyli Nowiny : pismo ulotne (in Polish), number 20, 10 September 1848, page 1

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.