stiúraigh
Irish
Alternative forms
- stiúruigh (obsolete)[1]
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʃtʲuːɾˠi(ː)/[2]
Verb
stiúraigh (present analytic stiúraíonn, future analytic stiúróidh, verbal noun stiúrú, past participle stiúraithe)
- synonym of stiúir (“to steer, guide, control”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | stiúraím | stiúraíonn tú; stiúraír† |
stiúraíonn sé, sí | stiúraímid; stiúraíonn muid |
stiúraíonn sibh | stiúraíonn siad; stiúraíd† |
a stiúraíonn; a stiúraíos | stiúraítear |
| past | stiúraigh mé; stiúraíos | stiúraigh tú; stiúraís | stiúraigh sé, sí | stiúraíomar; stiúraigh muid | stiúraigh sibh; stiúraíobhair | stiúraigh siad; stiúraíodar | a stiúraigh | stiúraíodh |
| past habitual | stiúraínn | stiúraíteá | stiúraíodh sé, sí | stiúraímis; stiúraíodh muid | stiúraíodh sibh | stiúraídís; stiúraíodh | a stiúraíodh | stiúraítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | stiúróidh mé; stiúród; stiúróchaidh mé† |
stiúróidh tú; stiúróir†; stiúróchaidh tú† |
stiúróidh sé, sí; stiúróchaidh sé, sí† |
stiúróimid; stiúróidh muid; stiúróchaimid†; stiúróchaidh muid† |
stiúróidh sibh; stiúróchaidh sibh† |
stiúróidh siad; stiúróid†; stiúróchaidh siad† |
a stiúróidh; a stiúrós; a stiúróchaidh†; a stiúróchas† | stiúrófar; stiúróchar† |
| conditional | stiúróinn; stiúróchainn† | stiúrófá; stiúróchthᆠ| stiúródh sé, sí; stiúróchadh sé, sí† | stiúróimis; stiúródh muid; stiúróchaimis†; stiúróchadh muid† | stiúródh sibh; stiúróchadh sibh† | stiúróidís; stiúródh siad; stiúróchaidís†; stiúróchadh siad† | a stiúródh; a stiúróchadh† | stiúrófaí; stiúróchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go stiúraí mé; go stiúraíod† |
go stiúraí tú; go stiúraír† |
go stiúraí sé, sí | go stiúraímid; go stiúraí muid |
go stiúraí sibh | go stiúraí siad; go stiúraíd† |
— | go stiúraítear |
| past | dá stiúraínn | dá stiúraíteá | dá stiúraíodh sé, sí | dá stiúraímis; dá stiúraíodh muid |
dá stiúraíodh sibh | dá stiúraídís; dá stiúraíodh siad |
— | dá stiúraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | stiúraím | stiúraigh | stiúraíodh sé, sí | stiúraímis | stiúraígí; stiúraídh† |
stiúraídís | — | stiúraítear |
| past participle | stiúraithe | |||||||
| verbal noun | stiúrú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
References
- ^ “stiúraigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 222
Further reading
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “stiúraigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1904), “stiúruiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 693
- Ó Dónaill, Niall (1977), “stiúraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN