spáin

See also: spàin, Spain, and 'spáin

Icelandic

Noun

spáin

definite nominative singular of spá

Irish

Pronunciation

IPA^(key): /spˠɑːnʲ/

Verb

spáin (present analytic spánann, future analytic spánfaidh, verbal noun spáint, past participle spánta)

Cois Fharraige form of taispeáin

Conjugation

Conjugation of *spáin* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	spánaim	spánann tú; spánair^†	spánann sé, sí	spánaimid; spánann muid	spánann sibh	spánann siad; spánaid^†	a spánann; a spánas	spántar
past	spáin mé; spánas	spáin tú; spánais	spáin sé, sí	spánamar; spáin muid	spáin sibh; spánabhair	spáin siad; spánadar	a spáin	spánadh
past habitual	spánainn	spántá	spánadh sé, sí	spánaimis; spánadh muid	spánadh sibh	spánaidís; spánadh siad	a spánadh	spántaí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	spánfaidh mé; spánfad	spánfaidh tú; spánfair^†	spánfaidh sé, sí	spánfaimid; spánfaidh muid	spánfaidh sibh	spánfaidh siad; spánfaid^†	a spánfaidh; a spánfas	spánfar
conditional	spánfainn	spánfá	spánfadh sé, sí	spánfaimis; spánfadh muid	spánfadh sibh	spánfaidís; spánfadh siad	a spánfadh	spánfaí

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go spána mé; go spánad^†	go spána tú; go spánair^†	go spána sé, sí	go spánaimid; go spána muid	go spána sibh	go spána siad; go spánaid^†	—	go spántar
past	dá spánainn	dá spántá	dá spánadh sé, sí	dá spánaimis; dá spánadh muid	dá spánadh sibh	dá spánaidís; dá spánadh siad	—	dá spántaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	spánaim	spáin	spánadh sé, sí	spánaimis	spánaigí; spánaidh^†	spánaidís	—	spántar

past participle	spánta

verbal noun	spáint

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form