silvaticus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From silva (woods, forest) + -āticus (pertaining to).

    Pronunciation

    Adjective

    silvāticus (feminine silvātica, neuter silvāticum); first/second-declension adjective

    1. of the woods, sylvan
    2. wild (not domesticated or farmed)
      Synonyms: trux, ferōx, atrōx, violēns, immānis, efferus, ferus, crūdēlis, barbaricus, ācer
      Antonyms: mītis, misericors, tranquillus, placidus, quietus, clemens

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative silvāticus silvātica silvāticum silvāticī silvāticae silvātica
    genitive silvāticī silvāticae silvāticī silvāticōrum silvāticārum silvāticōrum
    dative silvāticō silvāticae silvāticō silvāticīs
    accusative silvāticum silvāticam silvāticum silvāticōs silvāticās silvātica
    ablative silvāticō silvāticā silvāticō silvāticīs
    vocative silvātice silvātica silvāticum silvāticī silvāticae silvātica

    Descendants

    • Balkan Romance:
      • Romanian: selbatic (archaic)
    • Italo-Romance:
    • North Italian:
      • Romansh: selvadi
    • Occitano-Romance:
      • Catalan: selvatge
      • Old Occitan: selvatge
    • Borrowings:
    From the variant salvāticus

    References

    Further reading