sezon

See also: sézon

Haitian Creole

Etymology

From French saison (season).

Pronunciation

  • IPA(key): /sezɔ̃/

Noun

sezon

  1. season

Polish

Etymology

    Borrowed from French saison.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsɛ.zɔn/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ɛzɔn
    • Syllabification: se‧zon

    Noun

    sezon m inan (related adjective sezonowy)

    1. season, time of year (quarter of a year)
      Synonym: pora roku
    2. season (part of a year with something special)
    3. (sports) season (period that repeats every year in which sports competitions in a particular discipline are held)
    4. (agriculture) season (cyclically recurring period of ripening and harvesting of specific plants, especially fruits)
    5. (broadcasting, radio, television) season, series (television or radio program which consists of several episodes that are broadcast in regular intervals)

    Declension

    Derived terms

    nouns
    verbs
    adverb
    noun
    • sezonowość

    Further reading

    • sezon in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • sezon in Polish dictionaries at PWN

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French saison.

    Noun

    sezon n (plural sezoane)

    1. season

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative sezon sezonul sezoane sezoanele
    genitive-dative sezon sezonului sezoane sezoanelor
    vocative sezonule sezoanelor

    Turkish

    Etymology

    Borrowed from French saison.

    Pronunciation

    • IPA(key): /seˈzon/

    Noun

    sezon (definite accusative sezonu, plural sezonlar)

    1. season (of a series/show)
    2. (uncommon) season (quarter of a year)
      Synonym: mevsim
    3. season; a part of a year when something particular happens.
      Bu yıl tiyatro sezonu mayıs sonunda bitecek.This year's theatre season will end at the end of May.

    Declension

    Declension of sezon
    singular plural
    nominative sezon sezonlar
    definite accusative sezonu sezonları
    dative sezona sezonlara
    locative sezonda sezonlarda
    ablative sezondan sezonlardan
    genitive sezonun sezonların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular sezonum sezonlarım
    2nd singular sezonun sezonların
    3rd singular sezonu sezonları
    1st plural sezonumuz sezonlarımız
    2nd plural sezonunuz sezonlarınız
    3rd plural sezonları sezonları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular sezonumu sezonlarımı
    2nd singular sezonunu sezonlarını
    3rd singular sezonunu sezonlarını
    1st plural sezonumuzu sezonlarımızı
    2nd plural sezonunuzu sezonlarınızı
    3rd plural sezonlarını sezonlarını
    dative
    singular plural
    1st singular sezonuma sezonlarıma
    2nd singular sezonuna sezonlarına
    3rd singular sezonuna sezonlarına
    1st plural sezonumuza sezonlarımıza
    2nd plural sezonunuza sezonlarınıza
    3rd plural sezonlarına sezonlarına
    locative
    singular plural
    1st singular sezonumda sezonlarımda
    2nd singular sezonunda sezonlarında
    3rd singular sezonunda sezonlarında
    1st plural sezonumuzda sezonlarımızda
    2nd plural sezonunuzda sezonlarınızda
    3rd plural sezonlarında sezonlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular sezonumdan sezonlarımdan
    2nd singular sezonundan sezonlarından
    3rd singular sezonundan sezonlarından
    1st plural sezonumuzdan sezonlarımızdan
    2nd plural sezonunuzdan sezonlarınızdan
    3rd plural sezonlarından sezonlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular sezonumun sezonlarımın
    2nd singular sezonunun sezonlarının
    3rd singular sezonunun sezonlarının
    1st plural sezonumuzun sezonlarımızın
    2nd plural sezonunuzun sezonlarınızın
    3rd plural sezonlarının sezonlarının