rubinalis
Latin
Etymology
From rubīnus (“ruby”) + -ālis (adjectival suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [rʊ.biːˈnaː.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ru.biˈnaː.lis]
Adjective
rubīnālis (neuter rubīnāle); third-declension two-termination adjective
- ruby, ruby red, rubylike
- Synonym: carbunculāris
- c. 1462, chapter XII, in Directio speculantis, seu De non aliud, spoken by Ferdinandus:
- Erit igitur carbuncularis id est rubinalis substantia non alia a qualibet cuiusvis carbunculi substantia, cuius quidem extrema ei accidentia, ut sensibilis et materialis est, ipsam consequuntur.
- Therefore, the carbuncular, that is, rubylike substance will be no different from the substance of any carbuncle, whose extreme accidents, as it is sensible and material, follow it.
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | rubīnālis | rubīnāle | rubīnālēs | rubīnālia | |
| genitive | rubīnālis | rubīnālium | |||
| dative | rubīnālī | rubīnālibus | |||
| accusative | rubīnālem | rubīnāle | rubīnālīs rubīnālēs |
rubīnālia | |
| ablative | rubīnālī | rubīnālibus | |||
| vocative | rubīnālis | rubīnāle | rubīnālēs | rubīnālia | |