carbuncularis

Latin

Etymology

From carbunculus (carbuncle) +‎ -āris (adjectival suffix)

Pronunciation

Adjective

carbunculāris (neuter carbunculāre); third-declension two-termination adjective

  1. carbuncular
    • c. 1462, chapter XII, in Directio speculantis, seu De non aliud, spoken by Ferdinandus:
      Erit igitur carbuncularis id est rubinalis substantia non alia a qualibet cuiusvis carbunculi substantia, cuius quidem extrema ei accidentia, ut sensibilis et materialis est, ipsam consequuntur.
      Therefore, the carbuncular, that is, rubylike substance will be no different from the substance of any carbuncle, whose extreme accidents, as it is sensible and material, follow it.

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative carbunculāris carbunculāre carbunculārēs carbunculāria
genitive carbunculāris carbunculārium
dative carbunculārī carbunculāribus
accusative carbunculārem carbunculāre carbunculārīs
carbunculārēs
carbunculāria
ablative carbunculārī carbunculāribus
vocative carbunculāris carbunculāre carbunculārēs carbunculāria

Descendants

  • English: carbuncular