rozlecieć

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Slavic *orz-
Old Polish roz-
Polish roz-
Proto-Indo-European *lek-der.
Proto-Balto-Slavic *lekt-
Proto-Slavic *letъ
Proto-Indo-European *-éh₁ti
Proto-Balto-Slavic *-ḗˀtei
Proto-Slavic *-ěti
Proto-Slavic *letě̀ti
Old Polish lecieć
Polish lecieć
Polish rozlecieć

    From roz- + lecieć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔzˈlɛ.t͡ɕɛt͡ɕ/
    • Rhymes: -ɛt͡ɕɛt͡ɕ
    • Syllabification: roz‧le‧cieć

    Verb

    rozlecieć pf (imperfective rozlatywać)

    1. (reflexive with się, of birds, insects, airplanes) to fly apart (to cease to be a cohesive group by flying in different directions)
    2. (reflexive with się, figuratively, colloquial) to fly apart (to cease to be a cohesive group by moving in different directions)
      Synonym: rozproszyć się
      Antonym: zlecieć się
    3. (reflexive with się, figuratively) to fly apart (to separate into parts by being destroyed)
      Synonym: rozpaść się
    4. (reflexive with się, figuratively, colloquial) to fly apart (to cease to be a couple or group of people connected by an emotional bond)
      Synonym: rozpaść się
    5. (reflexive with się, colloquial) to fly apart (to cease to exist)

    Conjugation

    Conjugation of rozlecieć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive rozlecieć
    future tense 1st rozlecę rozlecimy
    2nd rozlecisz rozlecicie
    3rd rozleci rozlecą
    impersonal rozleci się
    past tense 1st rozleciałem,
    -(e)m rozleciał     		rozleciałam,
    -(e)m rozleciała     		rozleciałom,
    -(e)m rozleciało     		rozlecieliśmy,
    -(e)śmy rozlecieli     		rozleciałyśmy,
    -(e)śmy rozleciały
    2nd rozleciałeś,
    -(e)ś rozleciał     		rozleciałaś,
    -(e)ś rozleciała     		rozleciałoś,
    -(e)ś rozleciało     		rozlecieliście,
    -(e)ście rozlecieli     		rozleciałyście,
    -(e)ście rozleciały
    3rd rozleciał rozleciała rozleciało rozlecieli rozleciały
    impersonal rozleciano
    conditional 1st rozleciałbym,
    bym rozleciał     		rozleciałabym,
    bym rozleciała     		rozleciałobym,
    bym rozleciało     		rozlecielibyśmy,
    byśmy rozlecieli     		rozleciałybyśmy,
    byśmy rozleciały
    2nd rozleciałbyś,
    byś rozleciał     		rozleciałabyś,
    byś rozleciała     		rozleciałobyś,
    byś rozleciało     		rozlecielibyście,
    byście rozlecieli     		rozleciałybyście,
    byście rozleciały
    3rd rozleciałby,
    by rozleciał     		rozleciałaby,
    by rozleciała     		rozleciałoby,
    by rozleciało     		rozlecieliby,
    by rozlecieli     		rozleciałyby,
    by rozleciały
    impersonal rozleciano by
    imperative 1st niech rozlecę rozlećmy
    2nd rozleć rozlećcie
    3rd niech rozleci niech rozlecą
    anterior adverbial participle rozleciawszy
    verbal noun rozlecenie

    Further reading

    • rozlecieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • rozlecieć in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.