ragiv
Volapük
Noun
ragiv (genitive ragiva, plural ragivs)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | ragiv | ragivs |
| Genitive | ragiva | ragivas |
| Dative | ragive | ragives |
| Accusative | ragivi | ragivis |
| Predicative1 | ragivu | ragivus |
| Vocative | o ragiv | o ragivs |
- Introduced in Volapük Nulik.