rać

See also: Appendix:Variations of "rac"

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *ortь. By surface analysis, orać +‎ . First attested in the 13th century.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /rat͡ɕʲ/
  • IPA(key): (15th CE) /rat͡ɕʲ/

Noun

rać f

  1. cloven hoof
    • 1864 [around 1250], August Bielowski, editor, Monumenta Poloniae Historica. Pomniki Dziejowe Polski[1], volume II, page 4690:
      Regnum Raciae a racz, quod vestigium equorum, multitudinis exercitum, in unum congregatorum, dicitur nominatum
      [Regnum Raciae a rać, quod vestigium equorum, multitudinis exercitum, in unum congregatorum, dicitur nominatum]

Descendants

  • Polish: rać
  • Silesian: rać

References

  1. ^ B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “rać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish rać.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈrat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡ɕ
  • Syllabification: rać
  • Homophone: radź

Noun

rać f

  1. (dialectal) synonym of racica (cloven hoof)
  2. (handicraft) nail puller

Declension

Derived terms

nouns
adjectives
  • raciczny
nouns
  • raciczka
verbs

Further reading

Silesian

Etymology

Inherited from Old Polish rać.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈrat͡ɕ/
  • Rhymes: -at͡ɕ
  • Syllabification: rać

Noun

rać f (diminutive ratka)

  1. cloven hoof

Conjugation

This noun needs an inflection-table template.

verbs
  • ôrać impf

Further reading