przemęczony
Polish
Etymology
From przemęczyć + -ony.
Pronunciation
- IPA(key): /pʂɛ.mɛnˈt͡ʂɔ.nɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: prze‧mę‧czo‧ny
Adjective
przemęczony (not comparable, no derived adverb)
Declension
Declension of przemęczony (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
przemęczony | przemęczona | przemęczone | przemęczeni | przemęczone | |
| genitive | przemęczonego | przemęczonej | przemęczonego | przemęczonych | ||
| dative | przemęczonemu | przemęczonej | przemęczonemu | przemęczonym | ||
| accusative | przemęczonego | przemęczony | przemęczoną | przemęczone | przemęczonych | przemęczone |
| instrumental | przemęczonym | przemęczoną | przemęczonym | przemęczonymi | ||
| locative | przemęczonym | przemęczonej | przemęczonym | przemęczonych | ||
Participle
przemęczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of przemęczyć
Further reading
- przemęczony in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- przemęczony in Polish dictionaries at PWN