propozycja

See also: propozycją

Polish

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from French proposition.[1][2] First attested in the 16th century.[3] Compare Silesian propozycyjŏ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /prɔ.pɔˈzɘ.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡sja
    • Syllabification: pro‧po‧zy‧cja

    Noun

    propozycja f

    1. (uncountable) proposition (act of proposing or offering)
    2. (countable) proposition (that which is proposed or offered)
    3. (countable, obsolete) assumption; opinion; subject of debate

    Declension

    Derived terms

    Trivia

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), propozycja is one of the most used words in Polish, appearing 4 times in scientific texts, 34 times in news, 28 times in essays, 3 times in fiction, and 3 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 72 times, making it the 898th most common word in a corpus of 500,000 words.[4]

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “propozycja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “propozycja”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
    3. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “propozycyja”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    4. ^ Ida Kurcz (1990), “propozycja”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 438

    Further reading