prooemizo
Latin
Alternative forms
- prohēmizō
Etymology
Derived from prooemium (“preface”) + -izō (“-ize”, similative verbal suffix), perhaps through a Romance form.
Pronunciation
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pro.eˈmid.d͡zo]
Verb
prooemizō (present infinitive prooemizāre, perfect active prooemizāvī, supine prooemizātum); first conjugation
- (Medieval Latin, very rare) to preface
- early-to-mid 13th century, Jacopo della Lana, Commento; republished as Luciano Scarabelli, editor, Comedia di Dante degli Allagherii col commento di Jacopo della Lana, bolognese[1], Bologna: Tipografia Regia, 1866, page 58:
- In primis duos capitulis præsentis chomedie autor prohemizat et ostendit dispositionem tan sui status quam ætatis
- [In primis duos capitulis praesentis comoediae auctor prooemizat et ostendit dispositionem tam sui status quam aetatis]
- In the first two chapters of this comedy, the author makes a preface, explaining both his condition and age.
- 1778, “Plut. XL. Cod. XXXVIII. XXXIX.”, in Catalogus codicorum italicorum bibiliothecae Mediceae, Laurentianae, Gaddianae, et Sanctae Crucis[2], volume 5, Florence, Aliud exemplar[e], page 28:
- In hoc Capitulo auctor […] prooemizat ad totum librum iſtum.
- [In hoc capitulo auctor […] prooemizat ad totum librum istum.]
- In this chapter the author […] prefaces the whole book.
Conjugation
Conjugation of prooemizō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | prooemizō | prooemizās | prooemizat | prooemizāmus | prooemizātis | prooemizant | ||||||
| imperfect | prooemizābam | prooemizābās | prooemizābat | prooemizābāmus | prooemizābātis | prooemizābant | |||||||
| future | prooemizābō | prooemizābis | prooemizābit | prooemizābimus | prooemizābitis | prooemizābunt | |||||||
| perfect | prooemizāvī | prooemizāvistī, prooemizāstī2 |
prooemizāvit, prooemizāt2 |
prooemizāvimus, prooemizāmus2 |
prooemizāvistis, prooemizāstis2 |
prooemizāvērunt, prooemizārunt, prooemizāvēre2 | |||||||
| pluperfect | prooemizāveram, prooemizāram2 |
prooemizāverās, prooemizārās2 |
prooemizāverat, prooemizārat2 |
prooemizāverāmus, prooemizārāmus2 |
prooemizāverātis, prooemizārātis2 |
prooemizāverant, prooemizārant2 | |||||||
| future perfect | prooemizāverō, prooemizārō2 |
prooemizāveris, prooemizāris2 |
prooemizāverit, prooemizārit2 |
prooemizāverimus, prooemizārimus2 |
prooemizāveritis, prooemizāritis2 |
prooemizāverint, prooemizārint2 | |||||||
| passive | present | prooemizor | prooemizāris, prooemizāre |
prooemizātur | prooemizāmur | prooemizāminī | prooemizantur | ||||||
| imperfect | prooemizābar | prooemizābāris, prooemizābāre |
prooemizābātur | prooemizābāmur | prooemizābāminī | prooemizābantur | |||||||
| future | prooemizābor | prooemizāberis, prooemizābere |
prooemizābitur | prooemizābimur | prooemizābiminī | prooemizābuntur | |||||||
| perfect | prooemizātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | prooemizātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | prooemizātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | prooemizem | prooemizēs | prooemizet | prooemizēmus | prooemizētis | prooemizent | ||||||
| imperfect | prooemizārem | prooemizārēs | prooemizāret | prooemizārēmus | prooemizārētis | prooemizārent | |||||||
| perfect | prooemizāverim, prooemizārim2 |
prooemizāverīs, prooemizārīs2 |
prooemizāverit, prooemizārit2 |
prooemizāverīmus, prooemizārīmus2 |
prooemizāverītis, prooemizārītis2 |
prooemizāverint, prooemizārint2 | |||||||
| pluperfect | prooemizāvissem, prooemizāssem2 |
prooemizāvissēs, prooemizāssēs2 |
prooemizāvisset, prooemizāsset2 |
prooemizāvissēmus, prooemizāssēmus2 |
prooemizāvissētis, prooemizāssētis2 |
prooemizāvissent, prooemizāssent2 | |||||||
| passive | present | prooemizer | prooemizēris, prooemizēre |
prooemizētur | prooemizēmur | prooemizēminī | prooemizentur | ||||||
| imperfect | prooemizārer | prooemizārēris, prooemizārēre |
prooemizārētur | prooemizārēmur | prooemizārēminī | prooemizārentur | |||||||
| perfect | prooemizātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | prooemizātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | prooemizā | — | — | prooemizāte | — | ||||||
| future | — | prooemizātō | prooemizātō | — | prooemizātōte | prooemizantō | |||||||
| passive | present | — | prooemizāre | — | — | prooemizāminī | — | ||||||
| future | — | prooemizātor | prooemizātor | — | — | prooemizantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | prooemizāre | prooemizārī, prooemizārier1 |
prooemizāns | — | |||||||||
| future | prooemizātūrum esse | prooemizātum īrī | prooemizātūrus | prooemizandus | |||||||||
| perfect | prooemizāvisse, prooemizāsse2 |
prooemizātum esse | — | prooemizātus | |||||||||
| future perfect | — | prooemizātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | prooemizātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| prooemizandī | prooemizandō | prooemizandum | prooemizandō | prooemizātum | prooemizātū | ||||||||
1The present passive infinitive in -ier is a rare poetic form which is attested.
2At least one rare poetic syncopated perfect form is attested.