prodigiu
Romanian
Etymology
Etymology tree
Borrowed from French prodige or Latin prodigium.
Noun
prodigiu n (plural prodigii)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | prodigiu | prodigiuul | prodigii | prodigiile | |
| genitive-dative | prodigiu | prodigiuului | prodigii | prodigiilor | |
| vocative | prodigiuule | prodigiilor | |||