posikać

Polish

Etymology

From po- +‎ sikać.

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔˈɕi.kat͡ɕ/
  • Rhymes: -ikat͡ɕ
  • Syllabification: po‧si‧kać

Verb

posikać pf (imperfective posikiwać)

  1. (transitive, colloquial) to pee on
  2. (reflexive with się, colloquial) to pee one's pants, to wet oneself

Conjugation

Conjugation of posikać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive posikać
future tense 1st posikam posikamy
2nd posikasz posikacie
3rd posika posikają
impersonal posika się
past tense 1st posikałem,
-(e)m posikał 		posikałam,
-(e)m posikała 		posikałom,
-(e)m posikało 		posikaliśmy,
-(e)śmy posikali 		posikałyśmy,
-(e)śmy posikały
2nd posikałeś,
-(e)ś posikał 		posikałaś,
-(e)ś posikała 		posikałoś,
-(e)ś posikało 		posikaliście,
-(e)ście posikali 		posikałyście,
-(e)ście posikały
3rd posikał posikała posikało posikali posikały
impersonal posikano
conditional 1st posikałbym,
bym posikał 		posikałabym,
bym posikała 		posikałobym,
bym posikało 		posikalibyśmy,
byśmy posikali 		posikałybyśmy,
byśmy posikały
2nd posikałbyś,
byś posikał 		posikałabyś,
byś posikała 		posikałobyś,
byś posikało 		posikalibyście,
byście posikali 		posikałybyście,
byście posikały
3rd posikałby,
by posikał 		posikałaby,
by posikała 		posikałoby,
by posikało 		posikaliby,
by posikali 		posikałyby,
by posikały
impersonal posikano by
imperative 1st niech posikam posikajmy
2nd posikaj posikajcie
3rd niech posika niech posikają
passive adjectival participle posikany posikana posikane posikani posikane
anterior adverbial participle posikawszy
verbal noun posikanie

Further reading

  • posikać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • posikać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.