poprawić

Polish

Etymology

    From po- + prawić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pɔˈpra.vit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avit͡ɕ
    • Syllabification: po‧pra‧wić

    Verb

    poprawić pf (imperfective poprawiać)

    1. (transitive) to improve, to better
    2. (transitive) to rectify
    3. (transitive) to correct
    4. (transitive) to primp, to adjust
    5. (transitive) to upgrade
    6. (transitive) to amend
    7. (reflexive with się, Far Masovian) synonym of utyć
      Dziewcak niezgorzy sie poprawiół.The girl gained quite a bit of weight.

    Conjugation

    Conjugation of poprawić pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive poprawić
    future tense 1st poprawię poprawimy
    2nd poprawisz poprawicie
    3rd poprawi poprawią
    impersonal poprawi się
    past tense 1st poprawiłem,
    -(e)m poprawił
    poprawiłam,
    -(e)m poprawiła
    poprawiłom,
    -(e)m poprawiło
    poprawiliśmy,
    -(e)śmy poprawili
    poprawiłyśmy,
    -(e)śmy poprawiły
    2nd poprawiłeś,
    -(e)ś poprawił
    poprawiłaś,
    -(e)ś poprawiła
    poprawiłoś,
    -(e)ś poprawiło
    poprawiliście,
    -(e)ście poprawili
    poprawiłyście,
    -(e)ście poprawiły
    3rd poprawił poprawiła poprawiło poprawili poprawiły
    impersonal poprawiono
    conditional 1st poprawiłbym,
    bym poprawił
    poprawiłabym,
    bym poprawiła
    poprawiłobym,
    bym poprawiło
    poprawilibyśmy,
    byśmy poprawili
    poprawiłybyśmy,
    byśmy poprawiły
    2nd poprawiłbyś,
    byś poprawił
    poprawiłabyś,
    byś poprawiła
    poprawiłobyś,
    byś poprawiło
    poprawilibyście,
    byście poprawili
    poprawiłybyście,
    byście poprawiły
    3rd poprawiłby,
    by poprawił
    poprawiłaby,
    by poprawiła
    poprawiłoby,
    by poprawiło
    poprawiliby,
    by poprawili
    poprawiłyby,
    by poprawiły
    impersonal poprawiono by
    imperative 1st niech poprawię poprawmy
    2nd popraw poprawcie
    3rd niech poprawi niech poprawią
    passive adjectival participle poprawiony poprawiona poprawione poprawieni poprawione
    anterior adverbial participle poprawiwszy
    verbal noun poprawienie

    Derived terms

    Further reading

    • poprawić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • poprawić in Polish dictionaries at PWN
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “popraẃić”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 119