pollinctor
English
Etymology
From Latin pollinctor.
Noun
pollinctor (plural pollinctors)
References
- “pollinctor”, in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, Springfield, Mass.: G. & C. Merriam, 1913, →OCLC.
Latin
Alternative forms
Etymology
From pollingō (“to wash a corpse in preparation for a funeral”) + -tor.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [pɔlˈliːŋk.tɔr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [polˈliŋk.tor]
Noun
pollīnctor m (genitive pollīnctōris); third declension
- an undertaker: a person who prepares corpses for funerals
- Synonyms: vespillō, libitīnārius
- 5th-6th c. CE, Fabius Planciades Fulgentius, 3:
- Pollinctores dicti sunt qui funera morientia accurant; unde et Plautus in Menecmi comoedia ait: 'Sicut pollinctor dixit qui eum pollinxerat'. Pollinctores dicti sunt quasi pollutorum unctores, id est cadauerum curatores, unde et Apuleius in Ermagora ait: 'Pollincto eius funere domuitionem paramus'.
- (please add an English translation of this quotation)
- Pollinctores dicti sunt qui funera morientia accurant; unde et Plautus in Menecmi comoedia ait: 'Sicut pollinctor dixit qui eum pollinxerat'. Pollinctores dicti sunt quasi pollutorum unctores, id est cadauerum curatores, unde et Apuleius in Ermagora ait: 'Pollincto eius funere domuitionem paramus'.
- c. 430 CE – c. 489 CE, Sidonius Apollinaris, Letters 3.13:
- Enimvero ille sordidior est atque deformior cadavere rogali, quod facibus admotis semicombustum moxque sidente strue torrium devolutum reddere pyrae iam fastidiosus pollinctor exhorret.
- (please add an English translation of this quotation)
- Enimvero ille sordidior est atque deformior cadavere rogali, quod facibus admotis semicombustum moxque sidente strue torrium devolutum reddere pyrae iam fastidiosus pollinctor exhorret.
- a burier
- Vulgata—Ezechiel 39.15:
- Et circuibunt peragrantes terram : cumque viderint os hominis, statuent juxta illud titulum, donec sepeliant illud pollinctores in valle multitudinis
- (please add an English translation of this quotation)
- Et circuibunt peragrantes terram : cumque viderint os hominis, statuent juxta illud titulum, donec sepeliant illud pollinctores in valle multitudinis
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | pollīnctor | pollīnctōrēs |
| genitive | pollīnctōris | pollīnctōrum |
| dative | pollīnctōrī | pollīnctōribus |
| accusative | pollīnctōrem | pollīnctōrēs |
| ablative | pollīnctōre | pollīnctōribus |
| vocative | pollīnctor | pollīnctōrēs |
Further reading
- “pollinctor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “pollinctor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- “pollinctor”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
- “pollinctor”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin