pollictor

Latin

Pronunciation

Noun

pollictor m (genitive pollictōris); third declension

  1. alternative form of pollīnctor
    • c. 209 BCE, Plautus, Asinaria 5.2.60:
      Ecquis currit pollictorem accersere?
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 194 BCE, Plautus, Poenulus prologus.0.64–65:
      Propterea apud vos dico confidentius,
      quia mihi pollictor dixit qui eum pollinxerat.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 230:
      POLLICTORES sunt qui mortuos curant. Varro Mutuum muli
      scabunt, περί ψωριδμοῦ: itaque si plures dies inter medici disces-
      sum et adventum pollictoris interfuerunt, et id aestate, videas * * *
      Varro Cosmotoryne, περί φθορᾶς χόδμον:
      propter cunam capulum positum
      nutrix tradit pollictori.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Third-declension noun.

singular plural
nominative pollictor pollictōrēs
genitive pollictōris pollictōrum
dative pollictōrī pollictōribus
accusative pollictōrem pollictōrēs
ablative pollictōre pollictōribus
vocative pollictor pollictōrēs