podręczyć

Polish

Etymology

From po- +‎ dręczyć.

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔˈdrɛn.t͡ʂɘt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂɘt͡ɕ
  • Syllabification: po‧drę‧czyć

Verb

podręczyć pf

  1. (transitive) to taunt, to torment, to torture
  2. (reflexive with się) to taunt one another, to torment one another

Conjugation

Conjugation of podręczyć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive podręczyć
future tense 1st podręczę podręczymy
2nd podręczysz podręczycie
3rd podręczy podręczą
impersonal podręczy się
past tense 1st podręczyłem,
-(e)m podręczył
podręczyłam,
-(e)m podręczyła
podręczyłom,
-(e)m podręczyło
podręczyliśmy,
-(e)śmy podręczyli
podręczyłyśmy,
-(e)śmy podręczyły
2nd podręczyłeś,
-(e)ś podręczył
podręczyłaś,
-(e)ś podręczyła
podręczyłoś,
-(e)ś podręczyło
podręczyliście,
-(e)ście podręczyli
podręczyłyście,
-(e)ście podręczyły
3rd podręczył podręczyła podręczyło podręczyli podręczyły
impersonal podręczono
conditional 1st podręczyłbym,
bym podręczył
podręczyłabym,
bym podręczyła
podręczyłobym,
bym podręczyło
podręczylibyśmy,
byśmy podręczyli
podręczyłybyśmy,
byśmy podręczyły
2nd podręczyłbyś,
byś podręczył
podręczyłabyś,
byś podręczyła
podręczyłobyś,
byś podręczyło
podręczylibyście,
byście podręczyli
podręczyłybyście,
byście podręczyły
3rd podręczyłby,
by podręczył
podręczyłaby,
by podręczyła
podręczyłoby,
by podręczyło
podręczyliby,
by podręczyli
podręczyłyby,
by podręczyły
impersonal podręczono by
imperative 1st niech podręczę podręczmy
2nd podręcz podręczcie
3rd niech podręczy niech podręczą
passive adjectival participle podręczony podręczona podręczone podręczeni podręczone
anterior adverbial participle podręczywszy
verbal noun podręczenie

Further reading

  • podręczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • podręczyć in Polish dictionaries at PWN