pernato
Latin
Etymology
From per- + natō (“to swim”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpɛr.na.toː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpɛr.na.to]
Verb
pernatō (present infinitive pernatāre, perfect active pernatāvī, supine pernatātum); first conjugation
Conjugation
Conjugation of pernatō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | pernatō | pernatās | pernatat | pernatāmus | pernatātis | pernatant | ||||||
| imperfect | pernatābam | pernatābās | pernatābat | pernatābāmus | pernatābātis | pernatābant | |||||||
| future | pernatābō | pernatābis | pernatābit | pernatābimus | pernatābitis | pernatābunt | |||||||
| perfect | pernatāvī | pernatāvistī | pernatāvit | pernatāvimus | pernatāvistis | pernatāvērunt, pernatāvēre | |||||||
| pluperfect | pernatāveram | pernatāverās | pernatāverat | pernatāverāmus | pernatāverātis | pernatāverant | |||||||
| future perfect | pernatāverō | pernatāveris | pernatāverit | pernatāverimus | pernatāveritis | pernatāverint | |||||||
| passive | present | pernator | pernatāris, pernatāre |
pernatātur | pernatāmur | pernatāminī | pernatantur | ||||||
| imperfect | pernatābar | pernatābāris, pernatābāre |
pernatābātur | pernatābāmur | pernatābāminī | pernatābantur | |||||||
| future | pernatābor | pernatāberis, pernatābere |
pernatābitur | pernatābimur | pernatābiminī | pernatābuntur | |||||||
| perfect | pernatātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | pernatātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | pernatātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | pernatem | pernatēs | pernatet | pernatēmus | pernatētis | pernatent | ||||||
| imperfect | pernatārem | pernatārēs | pernatāret | pernatārēmus | pernatārētis | pernatārent | |||||||
| perfect | pernatāverim | pernatāverīs | pernatāverit | pernatāverīmus | pernatāverītis | pernatāverint | |||||||
| pluperfect | pernatāvissem | pernatāvissēs | pernatāvisset | pernatāvissēmus | pernatāvissētis | pernatāvissent | |||||||
| passive | present | pernater | pernatēris, pernatēre |
pernatētur | pernatēmur | pernatēminī | pernatentur | ||||||
| imperfect | pernatārer | pernatārēris, pernatārēre |
pernatārētur | pernatārēmur | pernatārēminī | pernatārentur | |||||||
| perfect | pernatātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | pernatātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | pernatā | — | — | pernatāte | — | ||||||
| future | — | pernatātō | pernatātō | — | pernatātōte | pernatantō | |||||||
| passive | present | — | pernatāre | — | — | pernatāminī | — | ||||||
| future | — | pernatātor | pernatātor | — | — | pernatantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | pernatāre | pernatārī | pernatāns | — | |||||||||
| future | pernatātūrum esse | pernatātum īrī | pernatātūrus | pernatandus | |||||||||
| perfect | pernatāvisse | pernatātum esse | — | pernatātus | |||||||||
| future perfect | — | pernatātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | pernatātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| pernatandī | pernatandō | pernatandum | pernatandō | pernatātum | pernatātū | ||||||||
References
- “pernato” in volume 10,1, column 1581, line 38 in the Thesaurus Linguae Latinae (TLL Open Access), Berlin (formerly Leipzig): De Gruyter (formerly Teubner), 1900–present