płacież

Inherited from Proto-Slavic *platežь. By surface analysis, płacić +‎ -eż.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /pɫat͡ɕʲɛ(ː)ʃ/
• IPA^(key): (15^th CE) /pɫat͡ɕʲɛʃ/, /pɫat͡ɕʲeʃ/

płacież f

1. (law, attested in Masovia) amends, damages

   Synonyms: gwet, płaca, zawada, zbójne

   • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 109:

     Placzyesz glowi kmyeczey (poena pro homicidio cmethonum)

     [Płacież głowy kmiecej (poena pro homicidio cmethonum)]

• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “płacież”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN