overlæge
Danish
Etymology
over- (“chief, head”) + læge (“doctor”)
Noun
overlæge c (singular definite overlægen, plural indefinite overlæger)
Declension
| common gender |
singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | overlæge | overlægen | overlæger | overlægerne |
| genitive | overlæges | overlægens | overlægers | overlægernes |
See also
- afdelingslæge
- reservelæge