overlæge

Danish

Etymology

over- (chief, head) +‎ læge (doctor)

Noun

overlæge c (singular definite overlægen, plural indefinite overlæger)

  1. some kind of doctor with authority over other doctors

Declension

Declension of overlæge
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative overlæge overlægen overlæger overlægerne
genitive overlæges overlægens overlægers overlægernes

See also

  • afdelingslæge
  • reservelæge

References