onóraigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish onóraigid (“honours, reverences”, verb). By surface analysis, onóir (“honour”) +‎ -igh.

Verb

onóraigh (present analytic onóraíonn, future analytic onóróidh, verbal noun onórú, past participle onóraithe)

(transitive) to honour
Synonym: tabhair onóir do

Conjugation

Conjugation of *onóraigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	onóraím	onóraíonn tú; onóraír^†	onóraíonn sé, sí	onóraímid; onóraíonn muid	onóraíonn sibh	onóraíonn siad; onóraíd^†	a onóraíonn; a onóraíos	onóraítear
past	d'onóraigh mé; d'onóraíos / onóraigh mé^‡; onóraíos^‡	d'onóraigh tú; d'onóraís / onóraigh tú^‡; onóraís^‡	d'onóraigh sé, sí / onóraigh sé, sí^‡	d'onóraíomar; d'onóraigh muid / onóraíomar^‡; onóraigh muid^‡	d'onóraigh sibh; d'onóraíobhair / onóraigh sibh^‡; onóraíobhair^‡	d'onóraigh siad; d'onóraíodar / onóraigh siad^‡; onóraíodar^‡	a d'onóraigh	onóraíodh; honóraíodh^†
past habitual	d'onóraínn / onóraínn^‡	d'onóraíteá / onóraíteá^‡	d'onóraíodh sé, sí / onóraíodh sé, sí^‡	d'onóraímis; d'onóraíodh muid / onóraímis^‡; onóraíodh muid^‡	d'onóraíodh sibh / onóraíodh sibh^‡	d'onóraídís; d'onóraíodh / onóraídís^‡; onóraíodh siad^‡	a d'onóraíodh	d'onóraítí / onóraítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	onóróidh mé; onóród; onóróchaidh mé^†	onóróidh tú; onóróir^†; onóróchaidh tú^†	onóróidh sé, sí; onóróchaidh sé, sí^†	onóróimid; onóróidh muid; onóróchaimid^†; onóróchaidh muid^†	onóróidh sibh; onóróchaidh sibh^†	onóróidh siad; onóróid^†; onóróchaidh siad^†	a onóróidh; a onórós; a onóróchaidh^†; a onóróchas^†	onórófar; onóróchar^†
conditional	d'onóróinn; d'onóróchainn^† / onóróinn^‡; onóróchainn^†^‡	d'onórófá; d'onóróchthá^† / onórófá^‡; onóróchthá^†^‡	d'onóródh sé, sí; d'onóróchadh sé, sí^† / onóródh sé, sí^‡; onóróchadh sé, sí^†^‡	d'onóróimis; d'onóródh muid; d'onóróchaimis^†; d'onóróchadh muid^† / onóróimis^‡; onóródh muid^‡; onóróchaimis^†^‡; onóróchadh muid^†^‡	d'onóródh sibh; d'onóróchadh sibh^† / onóródh sibh^‡; onóróchadh sibh^†^‡	d'onóróidís; d'onóródh siad; d'onóróchaidís^†; d'onóróchadh siad^† / onóróidís^‡; onóródh siad^‡; onóróchaidís^†^‡; onóróchadh siad^†^‡	a d'onóródh; a d'onóróchadh^†	d'onórófaí; d'onóróchthaí^† / onórófaí^‡; onóróchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-onóraí mé; go n-onóraíod^†	go n-onóraí tú; go n-onóraír^†	go n-onóraí sé, sí	go n-onóraímid; go n-onóraí muid	go n-onóraí sibh	go n-onóraí siad; go n-onóraíd^†	—	go n-onóraítear
past	dá n-onóraínn	dá n-onóraíteá	dá n-onóraíodh sé, sí	dá n-onóraímis; dá n-onóraíodh muid	dá n-onóraíodh sibh	dá n-onóraídís; dá n-onóraíodh siad	—	dá n-onóraítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	onóraím	onóraigh	onóraíodh sé, sí	onóraímis	onóraígí; onóraídh^†	onóraídís	—	onóraítear

past participle	onóraithe

verbal noun	onórú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Alternative forms

onóir (verb)

Etymology 2

Adjective

onóraigh m sg

vocative/genitive singular masculine of onórach (“honourable, upright; honoured, esteemed; honorary”)

Mutation

Mutated forms of *onóraigh*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
onóraigh	n-onóraigh	honóraigh	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.