onóir

See also: onoir

Irish

Alternative forms

anáir

Etymology

From Middle Irish onóir, anóir, from Old French honor, from Latin honor.

Noun

onóir f (genitive singular onóra, nominative plural onóracha)

honour

Declension

Declension of onóir (third declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	onóir	onóracha
vocative	a onóir	a onóracha
genitive	onóra	onóracha
dative	onóir	onóracha

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an onóir	na honóracha
genitive	na honóra	na n-onóracha
dative	leis an onóir don onóir	leis na honóracha

Derived terms

onórach (“honourable, upright; honoured, esteemed; honorary”, adjective)
onóraigh (“honour”, transitive verb)

Verb

onóir (present analytic onórann, future analytic onórfaidh, verbal noun onóradh, past participle onórtha)

(transitive) alternative form of onóraigh (“honour”)

Conjugation

Conjugation of *onóir* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	onóraim	onórann tú; onórair^†	onórann sé, sí	onóraimid; onórann muid	onórann sibh	onórann siad; onóraid^†	a onórann; a onóras	onórtar
past	d'onóir mé; d'onóras / onóir mé^‡; onóras^‡	d'onóir tú; d'onórais / onóir tú^‡; onórais^‡	d'onóir sé, sí / onóir sé, sí^‡	d'onóramar; d'onóir muid / onóramar^‡; onóir muid^‡	d'onóir sibh; d'onórabhair / onóir sibh^‡; onórabhair^‡	d'onóir siad; d'onóradar / onóir siad; onóradar^‡	a d'onóir	onóradh; honóradh^†
past habitual	d'onórainn / onórainn^‡	d'onórtá / onórtá^‡	d'onóradh sé, sí / onóradh sé, sí^‡	d'onóraimis; d'onóradh muid / onóradh muid^‡	d'onóradh sibh / onóradh sibh^‡	d'onóraidís; d'onóradh siad / onóraidís^‡; onóradh siad^‡	a d'onóradh	d'onórtaí / onórtaí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	onórfaidh mé; onórfad	onórfaidh tú; onórfair^†	onórfaidh sé, sí	onórfaimid; onórfaidh muid	onórfaidh sibh	onórfaidh siad; onórfaid^†	a onórfaidh; a onórfas	onórfar
conditional	d'onórfainn / onórfainn^‡	d'onórfá / onórfá^‡	d'onórfadh sé, sí / onórfadh sé, sí^‡	d'onórfaimis; d'onórfadh muid / onórfaimis^‡; onórfadh muid^‡	d'onórfadh sibh / onórfadh sibh^‡	d'onórfaidís; d'onórfadh siad / onórfaidís^‡; onórfadh siad^‡	a d'onórfadh	d'onórfaí / onórfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go n-onóra mé; go n-onórad^†	go n-onóra tú; go n-onórair^†	go n-onóra sé, sí	go n-onóraimid; go n-onóra muid	go n-onóra sibh	go n-onóra siad; go n-onóraid^†	—	go n-onórtar
past	dá n-onórainn	dá n-onórtá	dá n-onóradh sé, sí	dá n-onóraimis; dá n-onóradh muid	dá n-onóradh sibh	dá n-onóraidís; dá n-onóradh siad	—	dá n-onórtaí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	onóraim	onóir	onóradh sé, sí	onóraimis	onóraigí; onóraidh^†	onóraidís	—	onórtar

past participle	onórtha

verbal noun	onóradh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *onóir*
radical	eclipsis	with h-prothesis	with t-prothesis
onóir	n-onóir	honóir	not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.