okulbaczyć

Polish

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *h₃ebʰi
Proto-Balto-Slavic *ab
Proto-Slavic *o(b)
Proto-Slavic *o(b)-
Old Polish o-
Polish o-
Ukrainian кульба́ка (kulʹbáka)bor.
Polish kulbaka
Proto-Indo-European *-yeti
Proto-Indo-European *-éyeti
Proto-Balto-Slavic *-éitei
Proto-Slavic *-iti
Old Polish -ić
Polish -ić
Polish -yć
Polish kulbaczyć
Polish okulbaczyć

    From o- + kulbaczyć.[1] First attested in 1747.[2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ɔ.kulˈba.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Rhymes: -at͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: o‧kul‧ba‧czyć

    Verb

    okulbaczyć pf (imperfective kulbaczyć)

    1. (transitive) to saddle (to put a leather saddle (kulbaka) on the back of a horse or other animal being ridden)
      Antonym: rozkulbaczyć
      Hypernym: osiodłać

    Conjugation

    Conjugation of okulbaczyć pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive okulbaczyć
    future tense 1st okulbaczę okulbaczymy
    2nd okulbaczysz okulbaczycie
    3rd okulbaczy okulbaczą
    impersonal okulbaczy się
    past tense 1st okulbaczyłem,
    -(e)m okulbaczył     		okulbaczyłam,
    -(e)m okulbaczyła     		okulbaczyłom,
    -(e)m okulbaczyło     		okulbaczyliśmy,
    -(e)śmy okulbaczyli     		okulbaczyłyśmy,
    -(e)śmy okulbaczyły
    2nd okulbaczyłeś,
    -(e)ś okulbaczył     		okulbaczyłaś,
    -(e)ś okulbaczyła     		okulbaczyłoś,
    -(e)ś okulbaczyło     		okulbaczyliście,
    -(e)ście okulbaczyli     		okulbaczyłyście,
    -(e)ście okulbaczyły
    3rd okulbaczył okulbaczyła okulbaczyło okulbaczyli okulbaczyły
    impersonal okulbaczono
    conditional 1st okulbaczyłbym,
    bym okulbaczył     		okulbaczyłabym,
    bym okulbaczyła     		okulbaczyłobym,
    bym okulbaczyło     		okulbaczylibyśmy,
    byśmy okulbaczyli     		okulbaczyłybyśmy,
    byśmy okulbaczyły
    2nd okulbaczyłbyś,
    byś okulbaczył     		okulbaczyłabyś,
    byś okulbaczyła     		okulbaczyłobyś,
    byś okulbaczyło     		okulbaczylibyście,
    byście okulbaczyli     		okulbaczyłybyście,
    byście okulbaczyły
    3rd okulbaczyłby,
    by okulbaczył     		okulbaczyłaby,
    by okulbaczyła     		okulbaczyłoby,
    by okulbaczyło     		okulbaczyliby,
    by okulbaczyli     		okulbaczyłyby,
    by okulbaczyły
    impersonal okulbaczono by
    imperative 1st niech okulbaczę okulbaczmy
    2nd okulbacz okulbaczcie
    3rd niech okulbaczy niech okulbaczą
    passive adjectival participle okulbaczony okulbaczona okulbaczone okulbaczeni okulbaczone
    anterior adverbial participle okulbaczywszy
    verbal noun okulbaczenie

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “okulbaczyć”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Jan Józef Tysowski (1747), DEKRET Ná Zydow Mordercow y Zaboycow Pewnego Katolika. Dźiało śię w Zámku Zasławskim w Dobrach [...] PAWŁA [...] LUBARTOWICZA SANGUSZKA MARSZAŁKA W. W. X. Litt. [...] Roku Páńskiego Tyśiącznego Siedmsetnego Czterdźiestego Siodmego Dniá Siedmnástego Kwietniá‎[1] (in Polish), page A3v

    Further reading

    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.