kulbaczyć

Polish

Alternative forms

kulbacyć się (“to twist into knots”) (Eastern Kraków, Gdów, Bochnia)

Etymology

Etymology tree

Ukrainian кульба́ка (kulʹbáka)bor.

Polish kulbaka

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Old Polish -ić

Polish -ić

Polish -yć

Polish kulbaczyć

From kulbaka + -yć.^[1] First attested in 1688.^[2]

Pronunciation

IPA^(key): /kulˈba.t͡ʂɘt͡ɕ/

(Middle Polish) IPA^(key): /kulˈba.t͡ʂɨt͡ɕ/

Audio: (file)
Rhymes: -at͡ʂɘt͡ɕ
Syllabification: kul‧ba‧czyć

Verb

kulbaczyć impf (perfective okulbaczyć)

(transitive) to saddle (to put a leather saddle (kulbaka) on the back of a horse or other animal being ridden)
Antonym: rozkulbaczać

Hypernym: siodłać

Conjugation

Conjugation of *kulbaczyć* impf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		kulbaczyć
present tense	1^st	kulbaczę			kulbaczymy
	2^nd	kulbaczysz			kulbaczycie
	3^rd	kulbaczy			kulbaczą
	impersonal	kulbaczy się
past tense	1^st	kulbaczyłem, -(e)m kulbaczył	kulbaczyłam, -(e)m kulbaczyła	kulbaczyłom, -(e)m kulbaczyło	kulbaczyliśmy, -(e)śmy kulbaczyli	kulbaczyłyśmy, -(e)śmy kulbaczyły
	2^nd	kulbaczyłeś, -(e)ś kulbaczył	kulbaczyłaś, -(e)ś kulbaczyła	kulbaczyłoś, -(e)ś kulbaczyło	kulbaczyliście, -(e)ście kulbaczyli	kulbaczyłyście, -(e)ście kulbaczyły
	3^rd	kulbaczył	kulbaczyła	kulbaczyło	kulbaczyli	kulbaczyły
	impersonal	kulbaczono
future tense	1^st	będę kulbaczył, będę kulbaczyć	będę kulbaczyła, będę kulbaczyć	będę kulbaczyło, będę kulbaczyć	będziemy kulbaczyli, będziemy kulbaczyć	będziemy kulbaczyły, będziemy kulbaczyć
	2^nd	będziesz kulbaczył, będziesz kulbaczyć	będziesz kulbaczyła, będziesz kulbaczyć	będziesz kulbaczyło, będziesz kulbaczyć	będziecie kulbaczyli, będziecie kulbaczyć	będziecie kulbaczyły, będziecie kulbaczyć
	3^rd	będzie kulbaczył, będzie kulbaczyć	będzie kulbaczyła, będzie kulbaczyć	będzie kulbaczyło, będzie kulbaczyć	będą kulbaczyli, będą kulbaczyć	będą kulbaczyły, będą kulbaczyć
	impersonal	będzie kulbaczyć się
conditional	1^st	kulbaczyłbym, bym kulbaczył	kulbaczyłabym, bym kulbaczyła	kulbaczyłobym, bym kulbaczyło	kulbaczylibyśmy, byśmy kulbaczyli	kulbaczyłybyśmy, byśmy kulbaczyły
	2^nd	kulbaczyłbyś, byś kulbaczył	kulbaczyłabyś, byś kulbaczyła	kulbaczyłobyś, byś kulbaczyło	kulbaczylibyście, byście kulbaczyli	kulbaczyłybyście, byście kulbaczyły
	3^rd	kulbaczyłby, by kulbaczył	kulbaczyłaby, by kulbaczyła	kulbaczyłoby, by kulbaczyło	kulbaczyliby, by kulbaczyli	kulbaczyłyby, by kulbaczyły
	impersonal	kulbaczono by
imperative	1^st	niech kulbaczę			kulbaczmy
	2^nd	kulbacz			kulbaczcie
	3^rd	niech kulbaczy			niech kulbaczą

active adjectival participle		kulbaczący	kulbacząca	kulbaczące	kulbaczący	kulbaczące
passive adjectival participle		kulbaczony	kulbaczona	kulbaczone	kulbaczeni	kulbaczone
contemporary adverbial participle		kulbacząc
verbal noun		kulbaczenie

Derived terms

verbs

pokulbaczyć pf
rozkulbaczyć pf, rozkulbaczać impf

References

^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “kulbaczyć”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
^ Wacław Potocki (1688), Moralia (in Polish), page 157: “Teszno mię: nie masz się czym, nie masz i z kim bawić; A na cóż tak piękny dzień w domu darmo trawić? Niech kulbaczą rumaka!”