obstąpić

Polish

Etymology

From ob- +‎ stąpić.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔpˈstɔm.pit͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔmpit͡ɕ
  • Syllabification: ob‧stą‧pić

Verb

obstąpić pf (imperfective obstępować)

  1. (transitive) to mob; to surround (to stand in a tight circle around someone or something)
    Synonyms: okrążyć, otoczyć

Conjugation

Conjugation of obstąpić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive obstąpić
future tense 1st obstąpię obstąpimy
2nd obstąpisz obstąpicie
3rd obstąpi obstąpią
impersonal obstąpi się
past tense 1st obstąpiłem,
-(e)m obstąpił 		obstąpiłam,
-(e)m obstąpiła 		obstąpiłom,
-(e)m obstąpiło 		obstąpiliśmy,
-(e)śmy obstąpili 		obstąpiłyśmy,
-(e)śmy obstąpiły
2nd obstąpiłeś,
-(e)ś obstąpił 		obstąpiłaś,
-(e)ś obstąpiła 		obstąpiłoś,
-(e)ś obstąpiło 		obstąpiliście,
-(e)ście obstąpili 		obstąpiłyście,
-(e)ście obstąpiły
3rd obstąpił obstąpiła obstąpiło obstąpili obstąpiły
impersonal obstąpiono
conditional 1st obstąpiłbym,
bym obstąpił 		obstąpiłabym,
bym obstąpiła 		obstąpiłobym,
bym obstąpiło 		obstąpilibyśmy,
byśmy obstąpili 		obstąpiłybyśmy,
byśmy obstąpiły
2nd obstąpiłbyś,
byś obstąpił 		obstąpiłabyś,
byś obstąpiła 		obstąpiłobyś,
byś obstąpiło 		obstąpilibyście,
byście obstąpili 		obstąpiłybyście,
byście obstąpiły
3rd obstąpiłby,
by obstąpił 		obstąpiłaby,
by obstąpiła 		obstąpiłoby,
by obstąpiło 		obstąpiliby,
by obstąpili 		obstąpiłyby,
by obstąpiły
impersonal obstąpiono by
imperative 1st niech obstąpię dostąpmy
2nd dostąp dostąpcie
3rd niech obstąpi niech obstąpią
anterior adverbial participle obstąpiwszy
verbal noun obstąpienie

Further reading

  • obstąpić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • obstąpić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.