obiec

Old Polish

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔbʲɛt͡sʲ/
  • IPA(key): (15th CE) /ɔbʲɛt͡sʲ/

Etymology 1

    From o- +‎ biec. First attested in 1468.

    Verb

    obiec pf

    1. (of water) to surround, to flow around
      • 1868 [1468], Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej : z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Alexandra hr. Stadnickiego[1], volume XIII (quotation in Old Polish; overall work in Polish, Latin, and Old Polish), page 586:
        Item eciam te concitat pro centum marcis occasione violente demissionis piscine circumvallante opidum Vyschnya al. kthori obyegl Vysznya
        [Item eciam te concitat pro centum marcis occasione violente demissionis piscine circumvallante opidum Wisznia al. ktory obiegł Wisznię]
    2. The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
      • 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 33:
        Obyegly ocupauerunt (occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis Jud 12, 5)
        [Obiegli ocupauerunt (occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis Jud 12, 5)]
      1. to encircle
      2. corruption of oblec
    Descendants
    • Polish: obiec

    Etymology 2

      Inherited from Proto-Slavic *obьťь. Doublet of obec, a borrowed form. First attested in 1439.

      Noun

      obiec f

      1. (attested in Greater Poland) synonym of obec
        • 1878-1889 [1439], Archiwum Komisji Historycznej[2], volume III, Greater Poland, page 343:
          Nobilis Andreas produxit... duos nobiles... post patrem, item produxit nobilem Petrum... et Martinum... post matrem, item produxit duos tercios... de communibus al. s obcze... Iurauerunt primi et sequentes..., quod... Andreas... est nobilis
          [Nobilis Andreas produxit... duos nobiles... post patrem, item produxit nobilem Petrum... et Martinum... post matrem, item produxit duos tercios... de communibus al. z obce... Iurauerunt primi et sequentes..., quod... Andreas... est nobilis]
      Derived terms
      adjective
      adverb
      Descendants

      References

      • Bańkowski, Andrzej (2000), “obiec 1”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      • Bańkowski, Andrzej (2000), “obiec 2”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “obec czy obiec”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
      • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “1. obiec”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

      Polish

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈɔ.bjɛt͡s/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔbjɛt͡s
      • Syllabification: o‧biec

      Etymology 1

      Inherited from Old Polish obiec. By surface analysis, o- +‎ biec.

      Verb

      obiec pf (imperfective obiegać)

      1. (transitive) to run around, to run about
      2. (transitive, of news, rumours, etc.) to spread around, to get around
        Synonyms: rozejść się, rozprzestrzenić się
      Conjugation
      Conjugation of obiec pf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive obiec
      future tense 1st obiegnę obiegniemy
      2nd obiegniesz obiegniecie
      3rd obiegnie obiegną
      impersonal obiegnie się
      past tense 1st obiegłem,
      -(e)m obiegł
      obiegłam,
      -(e)m obiegła
      obiegłom,
      -(e)m obiegło
      obiegliśmy,
      -(e)śmy obiegli
      obiegłyśmy,
      -(e)śmy obiegły
      2nd obiegłeś,
      -(e)ś obiegł
      obiegłaś,
      -(e)ś obiegła
      obiegłoś,
      -(e)ś obiegło
      obiegliście,
      -(e)ście obiegli
      obiegłyście,
      -(e)ście obiegły
      3rd obiegł obiegła obiegło obiegli obiegły
      impersonal obiegnięto
      conditional 1st obiegłbym,
      bym obiegł
      obiegłabym,
      bym obiegła
      obiegłobym,
      bym obiegło
      obieglibyśmy,
      byśmy obiegli
      obiegłybyśmy,
      byśmy obiegły
      2nd obiegłbyś,
      byś obiegł
      obiegłabyś,
      byś obiegła
      obiegłobyś,
      byś obiegło
      obieglibyście,
      byście obiegli
      obiegłybyście,
      byście obiegły
      3rd obiegłby,
      by obiegł
      obiegłaby,
      by obiegła
      obiegłoby,
      by obiegło
      obiegliby,
      by obiegli
      obiegłyby,
      by obiegły
      impersonal obiegnięto by
      imperative 1st niech obiegnę obiegnijmy
      2nd obiegnij obiegnijcie
      3rd niech obiegnie niech obiegną
      passive adjectival participle obiegnięty obiegnięta obiegnięte obiegnięci obiegnięte
      anterior adverbial participle obiegłszy
      verbal noun obiegnięcie

      Etymology 2

      Inherited from Old Polish obiec. Displaced by and doublet of obec, a form from Old Czech.

      Noun

      obiec f

      1. (Middle Polish) synonym of obec

      Further reading