nazywać

From nazwać + -ać. First attested in the 14th century.

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /nazivat͡ɕʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /nazivat͡ɕʲ/

nazywać impf (perfective nazwać)

1. (attested in Lesser Poland) to call, to name (to give a name or term of address) [with instrumental or nominative ‘what name’]
   • 1930 [c. 1455], “Ex”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎^{transliteration, transcription}, 15, 23:

     Nye mogly pycz wod z Marath, przeto ysz bily welmy gorzkye. Przetoosz podobne gymyø myastu zdzyaly, nazywayøcz ge Mara (vocans illum Mara), to gest gorzkoszczy

     [Nie mogli pić wod z Marat, przeto iż były wielmi gorzkie. Przetoż podobne jimię miastu zdziali nazywając je Mara (vocans illum Mara), to jest gorzkości]

   • 1930 [c. 1455], “Lev”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎^{transliteration, transcription}, 23, 2:

     Tocz sø dnyowye pana, gesz to naziwacz bødzecze swyøti (quas vocabitis sanctas)

     [Toć są dniowie Pana, jeż to nazywać będziecie święty (quas vocabitis sanctas)]

   • c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎^{scan transliteration, transcription}, Miechów, page cv 24:

     Pismo togo croleuicha deuicø porochonego v troiakem mesce pisma naziua crolem luda zidowskego

     [Pismo togo krolewica dziewicą porodzonego w trojakiem mieście Pisma nazywa krolem luda żydowskiego]

• Polish: nazywać
• Silesian: nazywać

• Boryś, Wiesław (2005), “zwać”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
• Bańkowski, Andrzej (2000), “nazywać”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
• B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “nazywać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Inherited from Old Polish nazywać. nazwać +‎ -ać. Compare Kashubian nazewac.

• Audio 1; “nazywać”:

  (file)

• Audio 2; “nazywać się”:

  (file)

• Rhymes: -ɘvat͡ɕ
• Syllabification: na‧zy‧wać

nazywać impf (perfective nazwać)

1. (transitive) to call, to name (to consider as a true representative of a category) [with instrumental or nominative ‘what name’]

   Synonyms: mianować, mienić

2. (transitive) to call, to name (to give a name or term of address) [with instrumental or nominative ‘what name’]
3. (transitive, Middle Polish) to mention

   Synonyms: wspominać, wymieniać, wzmiankować

nazywać impf

1. (reflexive with się) to be called (to bear a name, title, or term of address) [with nominative ‘what name’]

   Synonyms: mienić się, zwać się

   Nazywam się James. ― My name is James.

2. (reflexive with się) to be called (to be referred to by a specific name, title, or term of address by others) [with instrumental or nominative ‘what name’]
3. (Middle Polish) The meaning of this term is uncertain.
   • 1588, A. Calepinus, Dictionarium decem linguarum‎^[2], page 83a:

     Appello ‒ Naziwąm, mianuię.

     [Appello ‒ Nazywam, mianuję.]

4. (reflexive with się, Middle Polish) to be; to last
5. (reflexive with się, Middle Polish) The meaning of this term is uncertain.
   • 1575, M. Czechowic, Rozmowy chrystyjańskie‎^[3], page 197:

     iż ták ſłowo to epikalein może być przekłádano wzywáć ábo názywáć ſie

     [iż tak słowo to epikalein może być przekładano wzywać abo nazywać się]

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), nazywać is one of the most used words in Polish, appearing 44 times in scientific texts, 2 times in news, 2 times in essays, 9 times in fiction, and 13 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 70 times, making it the 920th most common word in a corpus of 500,000 words.^[1]

• nazywać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• nazywać się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• nazywać in Polish dictionaries at PWN
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “nazywać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “nazywać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• “NAZYWAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 21.02.2015
• “NAZYWAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 18.12.2008
• Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “nazywać”, in Słownik języka polskiego
• Aleksander Zdanowicz (1861), “nazywać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “nazywać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 238
• nazywać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
• nazywać się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Inherited from Old Polish nazywać. By surface analysis, nazwać +‎ -ać.

• IPA^(key): /naˈzɪ.vat͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɪvat͡ɕ
• Syllabification: na‧zy‧wać

nazywać impf (perfective nazwać)

1. (transitive) to call, to name (to give a name or term of address)
2. (reflexive with sie) to be called

• nazywać in silling.org
• nazywać_sie in silling.org
• Henryk Jaroszewicz (2022), “nazywać <sie>”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 101