natapükik

Volapük

FWOTD – 17 May 2021

Etymology

From natapük +‎ -ik.

Pronunciation

  • IPA(key): /na.ta.pyˈkik/

Adjective

natapükik

  1. Of, in, from or pertaining to a natural language.
    • 1936, Arie de Jong, “Beg pükavanes stimik”, in Volapükagased pro Nedänapükans, number 5, page 31 to 33:
      Ab ebo geb vödas natapükik rigik pladon obis: Volapükans foi fikul ti nevikodovik.
      But precisely the use of the original words from natural languages puts us, Volapükists, before an almost insuperable difficulty.

Declension

Declension of natapükik
Positive Comparative Superlative
Singular Plural Singular Plural Singular Plural
Postpositive1 natapükik natapükikum natapükikün
Prepositive2 Nominative natapükik natapükiks natapükikum natapükikums natapükikün natapükiküns
Genitive natapükika natapükikas natapükikuma natapükikumas natapükiküna natapükikünas
Dative natapükike natapükikes natapükikume natapükikumes natapükiküne natapükikünes
Accusative natapükiki natapükikis natapükikumi natapükikumis natapükiküni natapükikünis
Predicative3 natapükiku natapükikus natapükikumu natapükikumus natapükikünu natapükikünus
Vocative o natapükik o natapükiks o natapükikum o natapükikums o natapükikün o natapükiküns
  1. Used when the adjective immediately follows the noun.
  2. Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
  3. Introduced in Volapük Nulik.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.