namówiny

From namówić +‎ -iny. First attested in 1873.^[1]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -inɘ
• Syllabification: na‧mó‧wi‧ny

namówiny nvir pl

1. (obsolete or dialectal, Central Greater Poland, Topola Wielka, Western Kraków, Sławków, Podhale, Żywiec) betrothal, engagement (visit from the future groom with the parents of the future bride after meetings to become acquainted wherein the future groom asks for permission to marry the girl)
   • 2003 July 25, “Co było, co jest...”, in Dziennik Polski‎^[2], Wydawnictwo Jagiellonia SA:

     Na taką paradę to ani ojców babki Ludwiny, ani młodego, z którym przed ołtarzem stanęła, nie byłoby stać. A oboje z dobrych gazdowskich rodów przecież byli. Na namówinach na stole stanęła ćwiartka.

     Neither grandma Ludwina's fathers nor the young one with whom she stood in front of the altar could afford such a parade. And they both came from good farmhouse families. A quarter stood at the betrothal on the table.

• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “namówiny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 104
• Jan Karłowicz (1903), “namówiny”, in Hieronim Łopaciński, Wacław Taczanowski, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 3: L do O, Kraków: Akademia Umiejętności, page 245
• namówiny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego