mieszkaniec

Polish

Alternative forms

Etymology

    From mieszkanie + -ec.[1][2][3] First attested in 1579.[4] Displaced Middle Polish mieszkacz.Compare Kashubian mieszkańc, Silesian miyszkaniec, and Ukrainian ме́шканець (méškanecʹ).

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /mjɛʂˈka.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛt͡s
    • Syllabification: miesz‧ka‧niec

    Noun

    mieszkaniec m pers (female equivalent mieszkanka)

    1. resident, inhabitant (person who resides or lives somewhere)
    2. (Southern Borderlands, Drohobych) synonym of czynszownik

    Declension

    adjectives
    verbs

    Trivia

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), mieszkaniec is one of the most used words in Polish, appearing 24 times in scientific texts, 71 times in news, 31 times in essays, 10 times in fiction, and 3 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 139 times, making it the 429th most common word in a corpus of 500,000 words.[5]

    References

    1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “mieszkać”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    2. ^ Mańczak, Witold (2017), “mieszkać”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “mieszkaniec”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    4. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “mieszkaniec”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    5. ^ Ida Kurcz (1990), “mieszkaniec”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 245

    Further reading