metopicus
Latin
Etymology
From Ancient Greek μετωπικός (metōpikós).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [mɛˈtoː.pɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [meˈtɔː.pi.kus]
Adjective
metōpicus (feminine metōpica, neuter metōpicum); first/second-declension adjective
- (anatomy, New Latin) relating to the forehead; frontal
- Synonym: frontālis
- sūtūra metōpica ― metopic suture
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | metōpicus | metōpica | metōpicum | metōpicī | metōpicae | metōpica | |
| genitive | metōpicī | metōpicae | metōpicī | metōpicōrum | metōpicārum | metōpicōrum | |
| dative | metōpicō | metōpicae | metōpicō | metōpicīs | |||
| accusative | metōpicum | metōpicam | metōpicum | metōpicōs | metōpicās | metōpica | |
| ablative | metōpicō | metōpicā | metōpicō | metōpicīs | |||
| vocative | metōpice | metōpica | metōpicum | metōpicī | metōpicae | metōpica | |