μετωπικός

Ancient Greek

Etymology

From μέτωπον (métōpon, “forehead”) +‎ -ῐκός (-ĭkós).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /me.tɔː.pi.kós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /me.to.piˈkos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /me.to.piˈkos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /me.to.piˈkos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /me.to.piˈkos/

Adjective

μετωπῐκός • (metōpĭkós) m (feminine μετωπῐκή, neuter μετωπῐκόν); first/second declension

of or related to the forehead

Declension

First and second declension of μετωπῐκός; μετωπῐκή; μετωπῐκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μετωπῐκός metōpĭkós	μετωπῐκή metōpĭkḗ	μετωπῐκόν metōpĭkón	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκᾱ́ metōpĭkā́	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκοί metōpĭkoí	μετωπῐκαί metōpĭkaí	μετωπῐκᾰ́ metōpĭkắ
Genitive	μετωπῐκοῦ metōpĭkoû	μετωπῐκῆς metōpĭkês	μετωπῐκοῦ metōpĭkoû	μετωπῐκοῖν metōpĭkoîn	μετωπῐκαῖν metōpĭkaîn	μετωπῐκοῖν metōpĭkoîn	μετωπῐκῶν metōpĭkôn	μετωπῐκῶν metōpĭkôn	μετωπῐκῶν metōpĭkôn
Dative	μετωπῐκῷ metōpĭkōî	μετωπῐκῇ metōpĭkēî	μετωπῐκῷ metōpĭkōî	μετωπῐκοῖν metōpĭkoîn	μετωπῐκαῖν metōpĭkaîn	μετωπῐκοῖν metōpĭkoîn	μετωπῐκοῖς metōpĭkoîs	μετωπῐκαῖς metōpĭkaîs	μετωπῐκοῖς metōpĭkoîs
Accusative	μετωπῐκόν metōpĭkón	μετωπῐκήν metōpĭkḗn	μετωπῐκόν metōpĭkón	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκᾱ́ metōpĭkā́	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκούς metōpĭkoús	μετωπῐκᾱ́ς metōpĭkā́s	μετωπῐκᾰ́ metōpĭkắ
Vocative	μετωπῐκέ metōpĭké	μετωπῐκή metōpĭkḗ	μετωπῐκόν metōpĭkón	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκᾱ́ metōpĭkā́	μετωπῐκώ metōpĭkṓ	μετωπῐκοί metōpĭkoí	μετωπῐκαί metōpĭkaí	μετωπῐκᾰ́ metōpĭkắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μετωπῐκῶς metōpĭkôs			μετωπῐκώτερος metōpĭkṓteros			μετωπῐκώτᾰτος metōpĭkṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

→ Latin: metōpicus
- English: metopic