meáigh
Irish
Alternative forms
- meadhaigh, meadhuigh (obsolete)
Etymology
From meá + -igh. Compare Scottish Gaelic meidhich.
Pronunciation
Verb
meáigh (present analytic meánn, future analytic meáfaidh, verbal noun meá, past participle meáite) (ambitransitive)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | meáim | meánn tú; meáir† |
meánn sé, sí | meáimid; meánn muid | meánn sibh | meánn siad; meáid† |
a mheánn; a mheás | meáitear |
| past | mheáigh mé; mheás | mheáigh tú; mheáis |
mheáigh sé, sí | mheámar; mheáigh muid | mheáigh sibh; mheábhair | mheáigh siad; mheádar | a mheáigh | meádh |
| past habitual | mheáinn / meáinn‡ |
mheáiteá / meáiteᇠ|
mheádh sé, sí / meádh sé, sí‡ |
mheáimis; mheádh muid / meáimis‡; meádh muid‡ |
mheádh sibh / meádh sibh‡ |
mheáidís; mheádh siad / meáidís‡; meádh siad‡ |
a mheádh | mheáití / meáití‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | meáfaidh mé; meáfad |
meáfaidh tú; meáfair† |
meáfaidh sé, sí | meáfaimid; meáfaidh muid |
meáfaidh sibh | meáfaidh siad; meáfaid† |
a mheáfaidh; a mheáfas | meáfar |
| conditional | mheáfainn / meáfainn‡ |
mheáfá / meáfᇠ|
mheáfadh sé, sí / meáfadh sé, sí‡ |
mheáfaimis; mheáfadh muid / meáfaimis‡; meáfadh muid‡ |
mheáfadh sibh / meáfadh sibh‡ |
mheáfaidís; mheáfadh siad / meáfaidís‡; meáfadh siad‡ |
a mheáfadh | mheáfaí / meáfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go meá mé; go meád† |
go meá tú; go meáir† |
go meá sé, sí | go meáimid; go meá muid |
go meá sibh | go meá siad; go meáid† |
— | go meáitear |
| past | dá meáinn | dá meáiteá | dá meádh sé, sí | dá meáimis; dá meádh muid |
dá meádh sibh | dá meáidís; dá meádh siad |
— | dá meáití |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | meáim | meáigh | meádh sé, sí | meáimis | meáigí; meáidh† |
meáidís | — | meáitear |
| past participle | meáite | |||||||
| verbal noun | meá | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal noun: meáchan
- Alternative past participle: meaidhte
See also
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| meáigh | mheáigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 146, page 58
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “meaḋaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 722; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “meáigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “medaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language