mężczyzna

See also: mężczyzną

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *mǫžьščina. First attested in c. 1408. By surface analysis, męski +‎ -yzna.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /mæ̃ʃʲt͡ʃʲizna/
    • IPA(key): (15th CE) /mæ̃ʃʲt͡ʃʲizna/

    Noun

    mężczyzna f

    1. (attested in Masovia) man (adult male)
    2. (collective, attested in Greater Poland) men
      • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 124:
        Ten o to vrazony... nye ma rodzyny albo przyrodzonych przyyaczyely mąszczyszny
        [Ten [o]to urażony... nie ma rodziny albo przyrodzonych przyjacieli mężczyzny]
      • 1874-1891 [End of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[2], [3], [4], volume XXV, page 202:
        Mąssczyssny laici
        [Mężczyzny laici]
    3. (attested in Masovia) male child
      • 1928 [End of the fifteenth century], Jan Janów, editor, Zespół ewangelijny Biblioteki Ordynacji Zamoyskich nr 1116transliteration, transcription, Warsaw, page 294:
        Vszelka mąszczysna odvarzayacza zywoth szwyathe panv bądzye vezvano (omne masculinum adaperiens vulvam sanctum domino vocabitur Luc 2, 23)
        [Wszelka mężczyzna otwarzająca żywot święte Panu będzie wezwano (omne masculinum adaperiens vulvam sanctum domino vocabitur Luc 2, 23)]

    Descendants

    • Polish: mężczyzna

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “mężczyzna”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “mężczyzna”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “mężczyzna 1-3”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “mężczyzna”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish mężczyzna. By surface analysis, męski +‎ -yzna.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /mɛw̃ʂˈt͡ʂɘz.na/, /mɛnʂˈt͡ʂɘz.na/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -ɘzna
      • Syllabification: męż‧czyz‧na

      Noun

      mężczyzna m pers (related adjective męski)

      1. man, male (adult male human)
        Coordinate term: kobieta
      2. (colloquial) man (male partner, object of romantic interest, or lover)

      Usage notes

      In the 16th century, mężczyzna was used as a feminine noun, changing to a masculine noun in the 17th century.

      Declension

      Noun

      mężczyzna f

      1. (Middle Polish, collective) men

      Derived terms

      adverbs
      • jak mężczyzna z mężczyzną
      nouns
      • mężczyzna z przeszłością

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), mężczyzna is one of the most used words in Polish, appearing 10 times in scientific texts, 17 times in news, 2 times in essays, 49 times in fiction, and 32 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 110 times, making it the 561st most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “mężczyzna”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 241

      Further reading