lihvar

Serbo-Croatian

Etymology

From lȉhva +‎ -ar. First attested in the 19th century.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /lîxʋaːr/
  • Hyphenation: lih‧var

Noun

lȉhvār m anim (Cyrillic spelling ли̏хва̄р)

  1. usurer

Declension

Declension of lihvar
singular plural
nominative lihvar lihvari
genitive lihvara lihvara
dative lihvaru lihvarima
accusative lihvara lihvare
vocative lihvaru lihvari
locative lihvaru lihvarima
instrumental lihvarom lihvarima

References

  1. ^ Matasović, Ranko, Dunja Brozović Rončević, Dubravka Ivšić Majić, Tijmen Pronk (2016), “lihvar”, in Matasović, Ranko, editor, Etimološki rječnik hrvatskoga jezika [Etymological dictionary of the Croatian language] (in Serbo-Croatian), volume I: A – Nj, Zagreb: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje, page 552