larmă
Romanian
Etymology
Borrowed from Hungarian lárma, from German Lärm, from Italian all'arme. Doublet of alarmă.
Noun
larmă f (plural larme)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | larmă | larma | larme | larmele | |
| genitive-dative | larme | larmei | larme | larmelor | |
| vocative | larmă, larmo | larmelor | |||