laeto

Latin

FWOTD – 28 January 2026

Etymology

From laetus (happy) +‎ .

Pronunciation

Verb

laetō (present infinitive laetāre, perfect active laetāvī, supine laetātum); first conjugation

  1. (pre-classical and post-classical, rare, transitive) to gladden, cause to rejoice
    • c. 284 BCEc. 204 BCE, Livius Andronicus, Aegisthus in
      c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 190.32:
      laetare et laetiscere, laetificare et laetum fieri. Livius Aegistho :
      iamne óculos specie laétavisti optábili?
      (please add an English translation of this quotation)
    • 170 BCEc. 86 BCE, Accius, Pelopidae in
      c. 280 CE, Nonius Marcellus, De compendiosa doctrina I 190.32:
      Accius Pelopidis:
      et te ut tríplici laétarem
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 3.11:
      Iste deus auctorem et actorem suum propitius ubique comitabitur amanter nec umquam patietur ut ex animo doleas sed frontem tuam serena venustate laetabit adsidue.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 2000 (quoted) in Rob Faesen, Begeerte in het werk van Hadewijch
      et ut carior bibit abundantiam gratiarum, tandem, laetabatur ut carissima, inebriata est; et ideo modum excedens sicut desipientium spiritu ineffabiliter laetabat.
      (please add an English translation of this quotation)
  2. (Late Latin, agriculture, transitive) to fertilize, apply manure to (the soil)
    • 4th c./5th c. AD, Palladius, Opus agriculturae 1.6.13:
      Si tibi ager est siluis inutilibus tectus, ita eum diuide, ut loca pinguia puras reddas nouales, loca sterilia siluis tecta esse patiaris, quia illa naturali ubertate respondent, haec beneficio laetantur incendii.
      (please add an English translation of this quotation)

Usage notes

  • The passive voice is considered a separate deponent verb meaning "to rejoice"; see laetor.

Conjugation

Derived terms

Descendants

  • Italian: lietare
  • English: Laetare Sunday
  • German: Lätare

Adjective

laetō

  1. masculine/neuter dative/ablative singular of laetus

References

  • laeto”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • laeto”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.