kutup

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish قطب (kutb, vulg. kutub, kutup), from Arabic قُطْب (quṭb).

Pronunciation

  • IPA(key): /kuˈtup/
  • Hyphenation: ku‧tup

Noun

kutup (definite accusative kutbu, plural kutuplar)

  1. pole, terminal

Declension

Declension of kutup
singular plural
nominative kutup kutuplar
definite accusative kutbu kutupları
dative kutba kutuplara
locative kutupta kutuplarda
ablative kutuptan kutuplardan
genitive kutbun kutupların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular kutbum kutuplarım
2nd singular kutbun kutupların
3rd singular kutbu kutupları
1st plural kutbumuz kutuplarımız
2nd plural kutbunuz kutuplarınız
3rd plural kutupları kutupları
definite accusative
singular plural
1st singular kutbumu kutuplarımı
2nd singular kutbunu kutuplarını
3rd singular kutbunu kutuplarını
1st plural kutbumuzu kutuplarımızı
2nd plural kutbunuzu kutuplarınızı
3rd plural kutuplarını kutuplarını
dative
singular plural
1st singular kutbuma kutuplarıma
2nd singular kutbuna kutuplarına
3rd singular kutbuna kutuplarına
1st plural kutbumuza kutuplarımıza
2nd plural kutbunuza kutuplarınıza
3rd plural kutuplarına kutuplarına
locative
singular plural
1st singular kutbumda kutuplarımda
2nd singular kutbunda kutuplarında
3rd singular kutbunda kutuplarında
1st plural kutbumuzda kutuplarımızda
2nd plural kutbunuzda kutuplarınızda
3rd plural kutuplarında kutuplarında
ablative
singular plural
1st singular kutbumdan kutuplarımdan
2nd singular kutbundan kutuplarından
3rd singular kutbundan kutuplarından
1st plural kutbumuzdan kutuplarımızdan
2nd plural kutbunuzdan kutuplarınızdan
3rd plural kutuplarından kutuplarından
genitive
singular plural
1st singular kutbumun kutuplarımın
2nd singular kutbunun kutuplarının
3rd singular kutbunun kutuplarının
1st plural kutbumuzun kutuplarımızın
2nd plural kutbunuzun kutuplarınızın
3rd plural kutuplarının kutuplarının

Derived terms

Further reading

  • kutup”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu