księgi

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *kъňiga. First attested in the end of the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /kɕæ̃ɡi/
    • IPA(key): (15th CE) /kɕæ̃ɡi/

    Noun

    księgi nvir pl

    1. book; tome (written work)
    2. (attested in Lesser Poland, Greater Poland) ledger (book for keeping notes; a record book, a register)
      • 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎scan transliteration, transcription, numbers 68, 33, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament]:
        Sgladzeni bødzcze s ksøk sziwich (de libro viventium)
        [Zgładzeni bądźcie z ksiąg żywych (de libro viventium)]
      • 1959 [1405], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 769, Poznań:
        Stasek... ne szamowil ssø v Ondzech wydlicz (pro wyclicz?), yedno yako kxangi mowø w Male Chrzipsku
        [Staszek... nie zamowił się w Ondziech wyclić (?), jedno jako księgi mowią w Małe Chrzypsku]

    Derived terms

    Descendants

    • Polish: księga
    • Silesian: ksiynga

    References

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkɕɛŋ.ɡi/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛŋɡi
    • Syllabification: księ‧gi

    Noun

    księgi f

    1. inflection of księga:
      1. genitive singular
      2. nominative/accusative/vocative plural