krotochwilny

Polish

Alternative forms

Etymology

From krotochwila +‎ -ny. First attested in the 16th century.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /krɔ.tɔˈxfil.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ilnɘ
  • Syllabification: kro‧to‧chwil‧ny

Adjective

krotochwilny (comparative bardziej krotochwilny, superlative najbardziej krotochwilny, derived adverb krotochwilnie)

  1. (relational, Middle Polish) amusement
  2. (literary) amusing, comical, droll, funny, jocular
    Synonyms: śmieszny, ucieszny, zabawny, żartobliwy
  3. (literary) facetious, jocose
  4. (Middle Polish) jolly, having cheerful disposition
  5. (Middle Polish) enjoyable, pleasant
    Synonyms: miły, przyjemny

Declension

Declension of krotochwilny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative krotochwilny krotochwilna krotochwilne krotochwilni krotochwilne
genitive krotochwilnego krotochwilnej krotochwilnego krotochwilnych
dative krotochwilnemu krotochwilnej krotochwilnemu krotochwilnym
accusative krotochwilnego krotochwilny krotochwilną krotochwilne krotochwilnych krotochwilne
instrumental krotochwilnym krotochwilną krotochwilnym krotochwilnymi
locative krotochwilnym krotochwilnej krotochwilnym krotochwilnych

Derived terms

nouns
  • krotochwilność
nouns
  • krotochwilnik
verbs
  • krotochwilić impf

References

  1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “krotochwilny”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.