kobeźnik
Polish
Etymology
Etymology tree
From kobza + -nik.[1] First attested in 1647–1656.[2]
Pronunciation
- Rhymes: -ɛʑɲik
- Syllabification: ko‧beź‧nik
Noun
kobeźnik m inan
- (obsolete) synonym of kobziarz (“kobza player”)
- 1949 [1834], Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz (Dzieła; 4), national edition, Warszawa: Czytelnik, →OCLC, page 349:
- Patrz, stoi cymbalista, skrzypak i kozice; poczciwi muzykanci — już się skrzypak zżyma, a kobeźnik kłania się i żebrze oczyma: jeśli ich odprawię, biedni będą płakać; lud przy innej muzyce nie potrafi skakać.
- Look, there stands the cymbalist, the violinist, and the kozicas; honest musicians — the violinist is already getting angry, and the kobza player is bowing and begging with his eyes: if I send them away, the poor will cry; the people cannot jump to any other music.
Declension
Declension of kobeźnik
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | kobeźnik | kobeźnicy/kobeźniki (deprecative) |
| genitive | kobeźnika | kobeźników |
| dative | kobeźnikowi | kobeźnikom |
| accusative | kobeźnika | kobeźników |
| instrumental | kobeźnikiem | kobeźnikami |
| locative | kobeźniku | kobeźnikach |
| vocative | kobeźniku | kobeźnicy |
References
- ^ Brückner, Aleksander (1927), “kobza”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
- ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “kobeźnik”, in Słownik języka polskiego
Further reading
- kobeźnik in Polish dictionaries at PWN
- Aleksander Zdanowicz (1861), “kobeźnik”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “kobeźnik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 382
- kobeźnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego