kitab

See also: kitâb

English

Etymology

Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb).

Noun

kitab (plural kitabs)

  1. An Islamic book.
    • 2011, Ronit Ricci, Islam Translated: Literature, Conversion, and the Arabic Cosmopolis of South and Southeast Asia, page 96:
      […] mystical works were virtually absent from the curriculum in the late nineteenth century, and the stress was on kitabs of Islamic law and Arabic grammar.

Afar

Etymology

Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb).

Pronunciation

  • IPA(key): /kiˈtab/ [kɪˈtʌb]
  • Hyphenation: ki‧tab

Noun

kitáb m (plural kitoobá f)

  1. book

Usage notes

  • Some speakers might use kitáb only in reference to the Quran.

Declension

        Declension of kitáb      
absolutive kitáb
predicative kitáaba
subjective kitáb
genitive kitáb
  Postpositioned forms
l-case kitáabal
k-case kitáabak
t-case kitáabat
h-case kitáabah

Synonyms

References

  • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “kitab”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
  • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis)

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic китаб
Arabic کتاب

Etymology

Etymology tree
Arabic كِتَاب (kitāb)bor.
Azerbaijani kitab

    Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb). Compare Turkish kitap.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ciˈtɑb], [t͡ʃiˈtɑb]
    • Audio:(file)
    • (Ganjabasar) IPA(key): [ctʰaf]

    Noun

    kitab (definite accusative kitabı, sound plural kitablar, broken plural kütüb)

    1. book
      kitab oxumaq ― to read a book
      oxunması zəruri olan kitabların siyahısı ― list of must-read books

    Declension

    Declension of kitab
    singular plural
    sound broken
    nominative kitabkitablarkütüb
    definite accusative kitabıkitablarıkütübü
    dative kitabakitablarakütübə
    locative kitabdakitablardakütübdə
    ablative kitabdankitablardankütübdən
    definite genitive kitabınkitablarınkütübün
    Possessive forms of kitab
    nominative
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabım kitablarım kütübüm
    sənin (“your”) kitabın kitabların kütübün
    onun (“his/her/its”) kitabı kitabları kütübü
    bizim (“our”) kitabımız kitablarımız kütübümüz
    sizin (“your”) kitabınız kitablarınız kütübünüz
    onların (“their”) kitabı or kitabları kitabları kütübü
    accusative
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabımı kitablarımı kütübümü
    sənin (“your”) kitabını kitablarını kütübünü
    onun (“his/her/its”) kitabını kitablarını kütübünü
    bizim (“our”) kitabımızı kitablarımızı kütübümüzü
    sizin (“your”) kitabınızı kitablarınızı kütübünüzü
    onların (“their”) kitabını or kitablarını kitablarını kütübünü
    dative
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabıma kitablarıma kütübümə
    sənin (“your”) kitabına kitablarına kütübünə
    onun (“his/her/its”) kitabına kitablarına kütübünə
    bizim (“our”) kitabımıza kitablarımıza kütübümüzə
    sizin (“your”) kitabınıza kitablarınıza kütübünüzə
    onların (“their”) kitabına or kitablarına kitablarına kütübünə
    locative
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabımda kitablarımda kütübümdə
    sənin (“your”) kitabında kitablarında kütübündə
    onun (“his/her/its”) kitabında kitablarında kütübündə
    bizim (“our”) kitabımızda kitablarımızda kütübümüzdə
    sizin (“your”) kitabınızda kitablarınızda kütübünüzdə
    onların (“their”) kitabında or kitablarında kitablarında kütübündə
    ablative
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabımdan kitablarımdan kütübümdən
    sənin (“your”) kitabından kitablarından kütübündən
    onun (“his/her/its”) kitabından kitablarından kütübündən
    bizim (“our”) kitabımızdan kitablarımızdan kütübümüzdən
    sizin (“your”) kitabınızdan kitablarınızdan kütübünüzdən
    onların (“their”) kitabından or kitablarından kitablarından kütübündən
    genitive
    singular plural
    sound broken
    mənim (“my”) kitabımın kitablarımın kütübümün
    sənin (“your”) kitabının kitablarının kütübünün
    onun (“his/her/its”) kitabının kitablarının kütübünün
    bizim (“our”) kitabımızın kitablarımızın kütübümüzün
    sizin (“your”) kitabınızın kitablarınızın kütübünüzün
    onların (“their”) kitabının or kitablarının kitablarının kütübünün

    Derived terms

    Descendants

    • → Tat: kitab

    References

    Cebuano

    Alternative forms

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.t̪ɐb]
    • Hyphenation: ki‧tab

    Verb

    kitab (Badlit spelling ᜃᜒᜆᜊ᜔)

    1. to gabble; to talk fast, idly, foolishly, or without meaning

    Derived terms

    • gakitab
    • magkitab
    • mokitab
    • nagkitab

    Indonesian

    Etymology

    Inherited from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).[1]

    Pronunciation

    • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.t̪ap̚]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itab
    • Syllabification: ki‧tab

    Noun

    kitab (plural kitab-kitab)

    1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)
      Synonyms: buku, pustaka
    2. holy book, sacred writing, scripture
      Synonym: kitab suci
    3. code, body of law

    Usage notes

    Regularly used to mean a religious book or a book of law.

    Derived terms

    • berkitab
    • pengitaban

    References

    1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

    Further reading

    Maguindanao

    Etymology

    Borrowed from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).

    Pronunciation

    • (Standard Maguindanaon) IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.ʈʌb]
    • Rhymes: -itab
    • Syllabification: ki‧tab

    Noun

    kitab

    1. book
      Synonym: libru

    Malay

    Etymology

    Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).

    Pronunciation

    • (schwa-variety, Baku, Riau-Lingga) IPA(key): /ˈkitab/ [ˈki.t̪ap̚]
    • Rhymes: -itap, -tap, -ap
    • Hyphenation: ki‧tab

    Noun

    kitab (Jawi spelling کتاب, plural kitab-kitab or kitab2)

    1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)
      Synonyms: buku, pustaka

    Usage notes

    Regularly used to mean a religious book or a book of law.

    Descendants

    Further reading

    Maranao

    Etymology

    Borrowed from Malay kitab (“book”), from Arabic كِتَاب (kitāb)

    Noun

    kitab

    1. law; rule

    Derived terms

    • kitaban
    • pangitaban

    Naga Pidgin

    Etymology

      Borrowed from Bengali কিতাব (kitab) or Hindi किताब (kitāb).

      Noun

      kitab

      1. book

      Rohingya

      Etymology

      Ultimately from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”)

      Noun

      kitab

      1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)

      Salar

      Etymology

      Borrowed from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).

      Noun

      kitab

      1. book

      References

      • Potanin, G.N. (1893), “китаб”, in Тангутско-Тибетская окраина Китая и Центральная Монголия (in Russian), page 430

      Tat

      Etymology

      Borrowed from Azerbaijani kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).

      Noun

      kitab

      1. book

      Turkish

      Noun

      kitab

      1. misspelling of kitap (“book”)

      Yakan

      Etymology

      Borrowed from Malay kitab, from Arabic كِتَاب (kitāb, “book”).

      Noun

      kitab

      1. holy book
      This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.